Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Qəzəl 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Qəzəl 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Qəzəl 3396پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد
Qəzəl 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Qəzəl 3404در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد
Qəzəl 3407می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد
Qəzəl 3409زنگ غفلت ز دل من نگران میخیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران میخیزد
Qəzəl 3411عشق در پای گلی رنگ وفا میریزدفرصتش باد که بسیار به جا میریزد
Qəzəl 3412زین سعادت که ز بال و پر ما میریزداستخوانبندی اقبال هما میریزد
Qəzəl 3413صبر هرچند به دل رنگ حضر میریزدشوق از خانه برون رخت سفر میریزد
Qəzəl 3425خارج از پرده آهنگ نمی باید شدتا توان شیشه شدن، سنگ نمی باید شد
Qəzəl 3428لوح محفوظ شد آن دیده که حیران تو شدگشت سی پاره دل هر که پریشان تو شد
Qəzəl 3431پیر گردیدی و کشت املت زرد نشدبوی کافور شنیدی و دلت سرد نشد
Qəzəl 3434چند جان سختی ما سنگ ره ما باشد؟صدف ما گره خاطر دریا باشد
Qəzəl 3436شمع با مضطرب از دست حمایت باشدمرگ بهتر ز حیاتی که به منت باشد
Qəzəl 3449آسمان ساغری از محفل مردان باشدگردش چرخ به کام دل مردان باشد
Qəzəl 3456نیستم گل که مرا برگ نثاری باشدتحفه سوختگان مشت شراری باشد
Qəzəl 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد
Qəzəl 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند
Qəzəl 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
Qəzəl 3499داروی بیهشی از جام صفاتم دادندسرمه خامشی از نقطه ذاتم دادند
Qəzəl 3504سالکانی که قدم در ره جانانه زدندپشت پا بر فلک از همت مردانه زدند
Qəzəl 3507اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند
Qəzəl 3510نه همین اهل خرد آینه اسرارندکه ز خود بیخبران نیز خبرها دارند
Qəzəl 3518خاک شو تا ز بهارت به گل تر گیرندمرده شو تا به سر دست ترا بر گیرند
Qəzəl 3519مهر را سوختگان بوتهٔ خاری گیرندماه را زندهدلان شمع مزاری گیرند
Qəzəl 3520روشنانی که ز خورشید نظر می گیرندچشم نظارگیان را به گهر می گیرند
Qəzəl 3521عاشقانی که به تسلیم و رضا می باشندتا به گردن همه در آب بقا می باشند
Qəzəl 3529چشم خود خواجه اگر سیر به تدبیر کندبه ازان است که صد گرسنه را سیر کند