روشنانی که ز خورشید نظر می گیرند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
روشنانی که ز خورشید نظر می گیرندچشم نظارگیان را به گهر می گیرند
جامه شهپر طاوس در او می پوشندبیضه زاغ اگر در ته پر می گیرند
نتوانند به صد قرن گرفتن شاهانکشوری را که به یک آه سحر می گیرند
رهرو عشق به دنبال نبیند چون برقکاهلان هر نفس از خویش خبر می گیرند
سخن پاک محال است که بر خاک افتدطوطیان مزد خود آخر ز شکر می گیرند
ای که با سوختگان ذوق تکلم داریسرمه در راه نفس ریز که در می گیرند
خبر از قافله ریگ روان می گیرنداز من این بیخبرانی که خبر می گیرند
پردلان چشم ندارند که دشمن بینندنه ز عجزست که بر روی، سپر می گیرند
خجل از آبله های دل خویشم که مدامساغری پیش من تشنه جگر می گیرند
خنده با چاشنی عمر نمی گردد جمعپسته را بی لب خندان به شکر می گیرند
عنقریب است نفس سوختگان خط سبزاز لبش داد من تشنه جگر می گیرند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب این صاف ضمیران چو دهن باز کنندچون صدف دامنی از در و گهر می گیرند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3520
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ağlamaqdan seyli-çeşmi-əşkbarım qalmadı,Başa urmaqdan əlimdə ixtiyarım qalmadı.
Əcəm qızıAhu gözlü, şux baxışlı, qəddi dal əcəm qızı,Ləbi qönçə, yanağı gül, siyah tel əcəm qızı,
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Bəxti-nafərcam tək acılmadı qarə sabahBəxti-nafərcam tək acılmadı qarə sabah,Ki, deyəm hali-dilim yari-cəfakarə sabah.