Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در مصافی که من از آه علم وا کردمکوه اگر بود طرف، بادیه پیما کردم
Qəzəl 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟تخته مشق صد اندیشه باطل باشم
Qəzəl 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشمکوه را کشتی طوفان زده سازد جوشم
Qəzəl 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانمزیر این درد دوایی است که من می دانم
Qəzəl 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنمدست در دامن معشوق خس و خار زنم
Qəzəl 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
Qəzəl 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنمچه خیال است تمنای وصال تو کنم؟
Qəzəl 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم
Qəzəl 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمدهایملیک چون سنگ نشان بر سر راه آمدهایم
Qəzəl 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیمچه هوا در سر ما بود و کجا افتادیم
Qəzəl 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیمکعبه را بتکده زین خط چلیپا کردیم
Qəzəl 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریمهمچنان چشم امید از کشش دل داریم
Qəzəl 5683دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیمبرسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم
Qəzəl 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم
Qəzəl 5688روزگاری است ز دل نقش خودی میشویمراه چون سایه به پای دگران میپویم
Qəzəl 5692چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم
Qəzəl 5697چو شانه مهر به لب با دو صد زبان زده امکه دست در کمر زلف دلستان زده ام
Qəzəl 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردمکه شد به خاک برابر وجود ازین مردم
Qəzəl 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Qəzəl 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم
Qəzəl 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Qəzəl 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Qəzəl 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم
Qəzəl 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم
Qəzəl 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم
Qəzəl 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم
Qəzəl 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم
Qəzəl 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم
Qəzəl 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمیدهد این صفحه را سیاه کنم
Qəzəl 5750دلم ز پاسِ نفس تار میشود، چه کنموگر نفس کشم افگار میشود، چه کنم