حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟به زبانی که ندارم چه سخن عرض کنم؟
چون بغیر از تو سخن را نبود دادرسیسخن خود به که از اهل سخن عرض کنم؟
درد خود را زمسیحا نتوان داشت نهانسرتویی، درد سر خود به که من عرض کنم؟
سخن بوسه که جنگ است گل پیشرسشبه چه امید من ای غنچه دهن عرض کنم؟
آرزویی که گره در دل گستاخ من استادب این است که با تیغ و کفن عرض کنم
مومیایی ز دل سنگ برون می آیدشکوه خود به که ای عهدشکن عرض کنم؟
محرم راز چو در دایره امکان نیسترخصتم ده که به آن چاه ذقن عرض کنم
گر به طومار شکایت نتوانی پرداختآنقدر باش که من یک دو سخن عرض کنم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گل نفس سوخته از شاخ برآید صائبگر تهیدستی خود را به چمن عرض کنم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5649
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Talib oldum bir bağbanın bağına,Bağban bəsləyibdir bar şirin-şirin,
Əzəldən biz də bir şəkər ləbi sevdik sevənlər təkƏzəldən biz də bir şəkkər ləbi sevdik sevənlər tək,Olub risva ağızdan-ağıza düşdük süxənlər tək.
DüşmüşəmEy Leyli, mən səni görəndən bəriMəcnun olub biyabanə düşmüşəm.
Həq ləbindən ğönçəni gülşəndə xəndan eyləmişHəq ləbindən ğönçəni gülşəndə xəndan eyləmiş,Leyk bu nazikliyi lütf ilə çəndan eyləmiş.