Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مگر در باغ راه جلوه جانانه افتاده؟که از مستی ز دست شاخ گل پیمانه افتاده
Qəzəl 6592خنکی در اسد از مهر جهانگیر مخواهنفس سرد ز کام و دهن شیر مخواه
Qəzəl 6593سرو من طرح نو انداختهای یعنی چه؟جامه را فاختهای ساختهای یعنی چه؟
Qəzəl 6597به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاهکند درازی شب عمر شمع را کوتاه
Qəzəl 6599بمیر تشنه، منه پای بر کناره چاهکه خم کند قد استاده را نظاره چاه
Qəzəl 6607عرق به برگ گلت می دود شتاب زدهنگاه گرم که این نقش را بر آب زده؟
Qəzəl 6608ز خط عذار تو تا عنبرین نقاب شدهز هاله خوبی مه پای در رکاب شده
Qəzəl 6609به هر کجا که خوری باده تن به خواب مدهبنای خانه ناموس را به آب مده
Qəzəl 6619تا سبزه خط از لب جانان برآمدهآه از نهاد چشمه حیوان برآمده
Qəzəl 6622محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟
Qəzəl 6626در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره
Qəzəl 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Qəzəl 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به نالهدارد نشان داغی، هر عضو من چو لاله
Qəzəl 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانهبه معنی بود نور آتش یگانه
Qəzəl 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشتهایاز سگ خاموش گیر خاک غافل گشتهای
Qəzəl 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیارهایاز بیابان تمنای تو خضر آوارهای
Qəzəl 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای
Qəzəl 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Qəzəl 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟
Qəzəl 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟
Qəzəl 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی
Qəzəl 6688مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشیصد خم می داری و حسرت به مینا می کشی
Qəzəl 6694نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگیپیش صاحب فن نباشد فن به از افتادگی
Qəzəl 6695شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی
Qəzəl 6697بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگیمی رود منزل به منزل جاده با افتادگی
Qəzəl 6701من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی
Qəzəl 6705کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی
Qəzəl 6708عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی
Qəzəl 6709سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی
Qəzəl 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی