شهره می سازد سخن را در جهان استادگی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی
از تأمل مستمع سازد سخن را خوش عنانتیر را بخشد پر و بال از نشان استادگی
زندگی با تازه رویان عمر می سازد درازسرو را دارد جوان در بوستان استادگی
دل چو آگاه است کم آشفته می گردد حواسگوسفندان را کند امن از شبان استادگی
از اقامت سبز شد در جوی خضر آب حیاتمی شود زنگار بر آب روان استادگی
تا هدف را می توان در زیر بال و پر کشیدتیر را خوش نیست در بحر کمان استادگی
راحت منزل بود بر رهنوردان سنگ راهمی کند آب گوارا را گران استادگی
در چنین وقتی که گل واکرده آغوش وداعدر گشاد در مکن ای باغبان استادگی
پای در دامن کشیدن نیست بر پیران گرانبار باشد بر دل سرو جوان استادگی
از ثبات پا توان بر دشمنان فیروز شدسرو را خط امان شد از خزان استادگی
کعبه را چون محمل لیلی به راه انداختمشوق من نگذاشت در سنگ نشان استادگی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لازم پیری است صائب برگریزان حواسدر فتادن چون کند برگ خزان استادگی؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6695
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Nə qış tufanları dağlara qaçaydı,Nə bahar gələydi,
Qəzəl: Mehri-hüsnündən təcəlli edəli ənvari-eşqMehri-hüsnündən təcəlli edəli ənvari-eşq,Zahir oldu gün kimi hər zərrədən asari-eşq
Gülüstan xar olubdur bana sənsizGülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,
Güzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səbaGüzərin düşsə dəri-dilbərə, ey badi-səba,Yetir ərzim o güli-əhmərə, ey badi-səba!