Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی
Qəzəl 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردیسخن نکرده مرا از سخن برآوردی
Qəzəl 6851هزار عقد محبت به این و آن بندیهمین به کشتن من تیغ بر میان بندی
Qəzəl 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری
Qəzəl 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیریز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری
Qəzəl 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی
Qəzəl 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشیکه خواب امن بود در دیار خاموشی
Qəzəl 6865قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی
Qəzəl 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی
Qəzəl 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی
Qəzəl 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟
Qəzəl 6884همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی
Qəzəl 6885فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی
Qəzəl 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای
Qəzəl 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟
Qəzəl 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای
Qəzəl 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای
Qəzəl 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای
Qəzəl 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Qəzəl 6911ای شمع طور از آتش حسنت زبانهایعالم به دور زلف تو زنجیرخانهای
Qəzəl 6915ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی
Qəzəl 6926صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی
Qəzəl 6935دایم ستیزه با دلافگار میکنیبا لشکر شکسته چه پیکار میکنی؟
Qəzəl 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی
Qəzəl 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی
Qəzəl 6960در سینه عشاقی و از سینه جداییچون صورت آیینه ز آیینه جدایی
Qəzəl 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی
Qəzəl 6966به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی
Qəzəl 6967اگر دل از علایق کنده باشیبه منزل بار خود افکنده باشی
Qəzəl 6968اگر بی پرده خود را دیده باشیگل از فردوس اینجا چیده باشی