مباش معجب و خودبین که در بلا افتی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی
به هر سخن مرو از جا که جان رسد به لبتچو عضو رفته ز جا تا دگر به جا افتی
چو گل به خنده میالا دهان خویش، مبادبه خاک راه به یک سیلی صبا افتی
چنان برآ ز تعلق که نقش نپذیریاگر برهنه در آغوش بوریا افتی
به درد غربت زندان بساز چون یوسفمرو به جانب کنعان که از بها افتی
به ماجرای من و عشق پی توانی برداگر به کشتی خصمانه با قضا افتی
جهان و هر چه در او هست پوچ و بی مغزستمباد در پی او همچو کهربا افتی
ز نالههای غریبانه منع ما نکنیاگر دل شبی از کاروان جدا افتی
ز عزم سست چنان کاهلی که گر خاریبه دامن تو زند دست، بر قفا افتی
بسر رسیدن ره در فتادگی بندستز دست تیشه مینداز تا ز پا افتی
عنان به دست هوا داده ای چو برگ خزانخدای داند تا عاقبت کجا افتی
به زیر پای درآور سپهر را، تا چندچو بار طرح درین کهنه آسیا افتی؟
چو آفتاب ز سر پا کنند گرمروانتو هر کجا که رسی همچو سایه وا افتی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چو آفتاب عزیز جهان شوی صائباگر چو پرتو او زیر دست و پا افتی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6846
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Məgər divanədir üşşaq, eşqi-yardən, keçsin,Həvayi-vəslü sevdayi-ruxi-dildardən keçsin?!
OlarmışBir iyidin bəxti olsa,Ellər ona yar olarmış.
او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamazBir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?