Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ظاهر و باطن مردان به صفا می باشدپشت این آینه ها روی نما می باشد
Qəzəl 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند
Qəzəl 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند
Qəzəl 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند
Qəzəl 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند
Qəzəl 3498با لب تشنه جگر سر به سرابم دادندآتشم را ننشاندند و به آبم دادند
Qəzəl 3508روشنائی که درین دایره صاحب دیدندهمه چون شبنم گل آینه خورشیدند
Qəzəl 3509به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدندسینه گرم چو خورشید به من بخشیدند
Qəzəl 3515گوشه گیران که ز ایام کناری دارندهمچو صیاد کمینگاه شکاری دارند
Qəzəl 3522جرم یوسف به چه تقریب عزیزان بخشند؟بیگناهی گنهی نیست که آسان بخشند
Qəzəl 3525چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟زیر سرپوش، چراغی چه نفس راست کند؟
Qəzəl 3531در صدف چشم محال است گهر باز کندگره از دیده پوشیده سفر باز کند
Qəzəl 3540چرخ هرچند دل اهل هنر را شکندچون خریدار که رسم است گهر را شکند
Qəzəl 3553تا خیال لب لعل تو مرا در سر بودجگر سوخته ام خال لب کوثر بود
Qəzəl 3555چشمه زمزم ما تیغ تو بیباک بودحلقه کعبه ما حلقه فتراک بود
Qəzəl 3561حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود
Qəzəl 3563خانه دل به صفا از نظر بسته بودفیض در کعبه مجاور ز در بسته بود
Qəzəl 3572در خیالم اگر آن زلف پریشان میبودنفس سوختهام سنبل و ریحان میبود
Qəzəl 3585کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود
Qəzəl 3596حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟
Qəzəl 3600در سر زلف تو مجنون دل فرزانه شودهرکه پیوست به این سلسله دیوانه شود
Qəzəl 3602مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود
Qəzəl 3603چهره شوخ به یک رنگ مصور نشودعکس روی تو در آیینه مکرر نشود
Qəzəl 3615حسن از دیدن خود بر سر بیداد آیدکار شمشیر ز آیینه فولاد آید
Qəzəl 3624سرخوش از صحبت ارباب هوس می آیدشعله طور ز دلسوزی خس می آید
Qəzəl 3626از لب خلق دم باد خزان میآیدبوی کافور ازین مردهدلان میآید
Qəzəl 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!
Qəzəl 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتادبیار باده که طشت خرد ز بام افتاد
Qəzəl 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریادنظر نکرد به این چشم خونفشان فریاد
Qəzəl 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد