از لب خلق دم باد خزان می‌آیدبوی کافور ازین مرده‌دلان می‌آید

باده پاک گهر چشم مرا دریا کردکار سنگ یده از رطل گران می‌آید

دست بر خاطر آگاه ندارد شیطانگرگ در گله ز تقصیر شبان می‌آید

در کمانخانه ابروی بلند اقبالشتیر بی خواست در آغوش کمان می‌آید

مگر از رخنه دل روی ترا بینم سیرورنه تنها چه ز چشم نگران می‌آید؟

گرچه پیری، مشو از حیله شیطان ایمنبیشتر وقت سحر خواب گران می‌آید

کار ما را چه سرانجام تواند دادن؟سخن ما که به کار دگران می‌آید

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ناتوان باش که در ملک اجابت صائبناوک سست‌کمانان به نشان می‌آید

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq