Qəzəl 3141

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3144

به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3148

دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3155

بهار عارض او را به سامان کس نمی داندبغیر از رنگ و بویی زین گلستان کس نمی داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3156

چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3161

که در عیش و طرب پیوسته در دار فنا ماند؟کدامین دست را دیدی که دایم در حنا ماند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3166

دل از غش صاف چون گردید در دنیا نمی ماندچو خرمن پاک شد در دامن صحرا نمی ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3179

زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3180

زخون دل شراب، از پاره دل کن کباب خودمبر در پیش هر بی آبرو زنهار آب خود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3203

نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3209

نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آیدمرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3210

ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمی‌آیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3218

به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3225

ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌بایدچراغی بر سر بالین این بیمار می‌باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3228

مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می بایدچو دریا مطرب عاشق درون سینه می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3234

حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3235

مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3237

غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویدکه گرد راه سیل از خود به دریا بار می شوید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3240

که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3252

زهر، تریاق به اکسیر مدارا گرددخشم را هر که فرو خورد توانا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3258

حسن در هر نگهی عالم دیگر گرددبه نسیمی ورق لاله و گل برگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3279

دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3286

صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3291

تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3306

رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3312

تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3322

ذره‌ام چشم به خورشید لقایی دارداستخوانم سر پیوند همایی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq