زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
زسنگ کودکان از پا دل دیوانه ننشیندبه حرف سخت از جوش خود این میخانه ننشیند
نگردد تا تهی از سنگ جیب و دامن طفلانبه دامان بیابان گرد این دیوانه ننشیند
نسازد خاک خامش آتش ما بیقراران رامی پرزور ما از جوش در پیمانه ننشیند
زچشم شور، آب زندگانی تلخ می گرددهمان بهتر که با فرزانگان دیوانه ننشیند
از در آستین پیوسته دارد شمع اشک خودکه گرد کلفتی بر خاطر پروانه ننشیند
ز آب بحر چون گرد یتیمی بیش می گرددغبار خاطری کز گریه مستانه ننشیند
مکن زنهار از خلوت نشینی منع زاهد راچه سازد صورت دیوار اگر در خانه ننشیند؟
نمی ماند به زندان بدن چون روح کامل شدکه صهبا چون نشست از جوش در میخانه ننشیند
زسیلاب بهاران خانه آرایی نمی آیددل بیتاب ما در کعبه و بتخانه ننشیند
مهیای سفر شو چون قد از پیری دو تا گرددته دیوار مایل مردم فرزانه ننشیند
دل ما بیقراران چون شود آسوده در زلفیکه یک دم بر زمین با پای چوبین شانه ننشیند
مروت نیست آلودن به تهمت دامن پاکانبه خلوت عاشق بیتاب با جانانه ننشیند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. برومندی نصیب خاکساران می شود صائبنگردد سبز تا در خاک چندی دانه ننشیند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3179
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Qudsi meydən qudsi nəşə istəmişdir hər zaman,Hər kəs olar məclislərdə bu nəşəylə kamiran.
QaçqınÖrtünmə, dur! Kimsən, nerəlisən sən,Gözəl qaçqın, başı bəlalı qaçqın!
Yenə, ey gözləri məftun, sənə məftunəm mənYenə, ey gözləri məftun, sənə məftunəm mən,Zarü məhzunü digərgunü ciyərxünəm mən.
GedirsənMal sahibi necə gördün halını,Fələk pəncəsinə düşmüş gedirsən