Örtünmə, dur! Kimsən, nerəlisən sən,Gözəl qaçqın, başı bəlalı qaçqın!Gülümsə nur saçılsın üz gözündən,Ey hər halı mələk ədalı qaçqın!...

Zülfünü qoynunda bəsləmış gecə,Süzgün gözlərin, gül üzün pək incə,Künül məst olur sən gülümsədikcə,Ey nazlı dağların maralı qaçqın!

Mən istərəm ömrüm səninlə gülsün,Söylə, nə dərdin varsa anlat bütün;Aman, nə oldu ki, sən böylə düşdünYurdundan, elindən aralı qaçqın!

Ah, səni gördümdə dağıldı huşum,Vuruldum sənə sanki bir sərxoşam,Mən də sənin kimi qərib bir quşam,Gəl mənə, ey könlü yaralı qaçqın!...

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana