Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز بالیدن ترا هردم لباسی تازه میگرددنگنجد در قبا حسنی که بیاندازه میگردد
Qəzəl 2866مگر قسمت مرا زان تیغ زخمی تازه میگردد؟که زخم کهنهام بیبخیه از خمیازه میگردد
Qəzəl 2883چمنپیرا نه گل را دسته در گلزار میبنددکه گل در روزگار حسن او زنار میبندد
Qəzəl 2885کدام آیینه رو احرام این میخانه می بندد؟که می آیینه بر پیشانی پیمانه می بندد
Qəzəl 2887نه تنها از نشاط می، لب جانانه میخنددکه سر تا پای او چون شاخ گل، مستانه میخندد
Qəzəl 2903مغیلان پای نازک طینتان را در حنا داردچه غم دارد زخار آن کس که آتش زیر پا دارد؟
Qəzəl 2913سر عاشق زتن کی هر می کم زور بردارد؟که این خشت از سرخم باده منصور بردارد
Qəzəl 2920مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارددل خرسند هر کس دارد از دنیا چه غم دارد؟
Qəzəl 2922Mənim bu görkəm ilə çün qılınca bənzərim vardır,Gülə qonmuş şehi, valeh edən bir bəstərim vardır.
Qəzəl 2925من و حسنی که نیل چشم زخم از آسمان داردکند در لامکان جولان و در هر دل مکان دارد
Qəzəl 2930لباس عاریت پیش از طلب انداختن داردقماری را که بردی نیست در پی، باختن دارد
Qəzəl 2931خضر چشم حیات از آب حیوان سخن دارددم عیسی نفس از تازه رویان سخن دارد
Qəzəl 2932نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون داردکسی محکم عنان بادپای عمر چون دارد؟
Qəzəl 2943دل بی طالع ما دلربای غافلی داردوگرنه بلبل از هر غنچه ای روی دلی دارد
Qəzəl 2958شکوه عشق را گردون گردان برنمیداردکه هر موری ز جا تخت سلیمان برنمیدارد
Qəzəl 2967مکن بر نفس رحمت با تو چون راه جفا گیردسزای کشتن است آن سگ که پای آشنا گیرد
Qəzəl 2968سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟زمین بی نیازی نیست ممکن نقش پا گیرد
Qəzəl 2969زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیردچراغ دیده یعقوب از روی تو درگیرد
Qəzəl 2982اگرچه رنگ میگیرد ز مه هرجا بود سیبیاز آن سیب زنخدان ماه تابان رنگ میگیرد
Qəzəl 2998شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازددو لب را در نظرها خامشی تیغ دودم سازد
Qəzəl 3014به داغی عشق کار مردم دیوانه میسازدخوش آن ساقی که کار بحر از پیمانه میسازد
Qəzəl 3025اگرچه شمع کافوری خرد در خانه میسوزدچراغ از چشم شیران بر سر دیوانه میسوزد
Qəzəl 3034زدین ناقصم از سبحه استغفار برخیزدزننگ کفر من مو بر تن زنار برخیزد
Qəzəl 3047زدل زنگ ملال از باده احمر نمی خیزدبه آب بحر از عنبر سیاهی بر نمی خیزد
Qəzəl 3062هلال عید از گردون زنگاری هویدا شدپی بیرون شد از دریای غم کشتی مهیا شد
Qəzəl 3063زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شدگدا را کاسه در یوزه از کوری مثنی شد
Qəzəl 3064فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شددرین گلزار آخر یک گل بی خار پیدا شد
Qəzəl 3066اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شدچو ماه نو به اندک فرصتی کامل تواند شد
Qəzəl 3075زنور عارضش هر ذره ای خورشید منظر شدزشکر خنده اش هر چشم موری تنگ شکر شد
Qəzəl 3080دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد