Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Qəzəl 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرصره ندارد در دل خرسند استسقای حرص
Qəzəl 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط
Qəzəl 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع
Qəzəl 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
Qəzəl 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع
Qəzəl 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ
Qəzəl 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغمیجهد شبهای تار از دیده روزن چراغ
Qəzəl 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ
Qəzəl 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغشبی به روز نکردیم زیر پای چراغ
Qəzəl 5159نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
Qəzəl 5161کجا روشن شود چشم زلیخا بر تن یوسف؟که عصمت سر زد از یک جیب با پیراهن یوسف
Qəzəl 5162ز خط سبز شود بیش لعل دلبر صافهنوز از پر طوطی نگشته شکر صاف
Qəzəl 5176نیست آب صافی خاطر روان در جوی خلقمی چکد زهر نفاق از گوشه ابروی خلق
Qəzəl 5180مشرق سینه چاک است در خانه عشقچشم بیدار بود روزن کاشانه عشق
Qəzəl 5187نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشقخوابیده تر ز زلف بود راه دور عشق
Qəzəl 5194در زلف تو آویخت دل از قید علایقسررشته پیوند بود تاب موافق
Qəzəl 5199کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاکمی زند این کهنه کشتی گیر یکسر را به خاک
Qəzəl 5200می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاکوای بر آن کس که اینجا ناتمام افتد به خاک
Qəzəl 5202بیشتر شد حسرتم از خط آن محبوب خشکمی شود افزون غبار خاطر از مکتوب خشک
Qəzəl 5204نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشکیک کف خاک است برسرمغزم از سودای خشک
Qəzəl 5207قیمت خاک ندارد به نمکزار نمکشور محشر نفروشد به لب یار نمک
Qəzəl 5208نه شبنم است چمن را به روی آتشناکعرق زروی تو کرده است گل به دامن پاک
Qəzəl 5228جهان فروز چنان گشت باده گلرنگکه از شمار شرر می دهد خبر دل سنگ
Qəzəl 5229به چشم راه شناسان بود بیابان تنگکه از نشانه شود برخدنگ میدان تنگ
Qəzəl 5232از تنک رویی شود همصحبت هر خار گلمی کشد دایم ز حسن خلق خود آزار گل
Qəzəl 5233چون قفس پر رخنه شد دیوار باغ از جوش گلبال مرغان غنچه گشت از تنگی آغوش گل
Qəzəl 5236نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گلدر حریم بیضه خلوت داشتم با بوی گل
Qəzəl 5237نتابد از شکست خلق رو گوهرشناس دلکه از سنگ ملامت می شود محکم اساس دل
Qəzəl 5241مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دلکه شب زلف بود زنده زبیداری دل