Məhəmmədhüseyn Şəhriyar · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Qəzəl 90از همه سوی جهان جلوه او میبینمجلوه اوست جهان کز همه سو میبینم
Qəzəl 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Qəzəl 105خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن
Qəzəl 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Qəzəl 112کس نیست در این گوشه فراموشتر از منوز گوشهنشینان تو خاموشتر از من
Qəzəl 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Qəzəl 122ای ماه شب دریا ای چشمه زیبایییک چشمه و صد دریا فری و فریبایی
Qəzəl 131چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟
Qəzəl 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Qəzəl 133ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
Qəzəl 134باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی
Qəzəl 135آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Qəzəl 142اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی
Qəzəl 143در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
Qəzəl 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Qəzəl 151بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی
Qəzəl 158ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی
Qəzəl 159سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی
Qəzəl 11طبعم از لعل تو آموخت درافشانیهاای رخت چشمه خورشید درخشانیها
Qəzəl 12زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا
Qəzəl 21از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست
Qəzəl 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Qəzəl 44رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد
Qəzəl 102نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم
Qəzəl 107آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن
Qəzəl 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Qəzəl 117یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او
Qəzəl 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Qəzəl 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای