Qəzəl 85

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمی‌شوی که ببینی چه می‌کشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

از همه سوی جهان جلوه او می‌بینمجلوه اوست جهان کز همه سو می‌بینم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 91

چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 105

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 109

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

کس نیست در این گوشه فراموش‌تر از منوز گوشه‌نشینان تو خاموش‌تر از من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمی‌کشد نرگس و نارنج سری باز به من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 122

ای ماه شب دریا ای چشمه زیبایییک چشمه و صد دریا فری و فریبایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 131

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 134

باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 135

آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 142

اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 143

در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 144

رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 151

بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 158

ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 159

سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 11

طبعم از لعل تو آموخت درافشانی‌هاای رخت چشمه خورشید درخشانی‌ها

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 12

زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 21

از کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستآری قمر امشب به خدا تا سحر اینجاست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 42

آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 44

رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 102

نیما غم دل گو که غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 107

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 108

ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبله‌نما کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 117

یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 128

هردم چو توپ می‌زندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq