Qəzəl 136

فریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریکه راه آدم و حوا زده است دیو و پری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 137

زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 140

دستی که گاه خنده به آن خال می‌بریای شوخ سنگدل دلم از حال می‌بری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 150

ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 151

بار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیداستانها دارم از بیداد پیری با جوانی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 153

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما می‌کنیخاری به خود می‌بندی و ما را ز سر وا می‌کنی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 154

امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهییک عمر قناعت نتوان کرد الهی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 160

چند بارد غم دنیا به تن تنهاییوای بر من تن تنها و غم دنیایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 26

کاروان آمد و دلخواه به همراهش نیستبا دل این قصه نگویم که به دلخواهش نیست

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq