Rübai 231

در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 239

چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 241

O kaman qaşının divanəsiyəm,Hüsnünün odunun pərvanəsiyəm.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 284

کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 296

ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 304

دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 306

Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 310

خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 318

Təkəbbür göstərib, fəxr etmə, aman,Təkəbbürlə çatmaz murada insan.

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 331

از گردون برنتابم این بی‌آبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 21

بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 22

سیزده جنس نهاده است نبیکه همه مسخ شدند و همه هست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 24

خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 31

خاقانیا ز دل‌سبکی سرگران مباشکاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 32

خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 43

ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمان‌وار است

Xaqani Şirvani4 dəq
Qitə 57

آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 69

کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 78

خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 85

دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 92

سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 114

خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه می‌گذارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 119

خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 127

آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 131

فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 133

سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 144

خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 152

ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 154

همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 157

Hər gecə göylərin yüksək qatına,Xaqaninin ahı qalxıb, ucalar.

Xaqani Şirvani1 dəq