Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خاقانی را بیقلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه
Rübai 305گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشبهای فراقت چه دراز آمد آه
Rübai 308ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه
Rübai 319خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی
Rübai 327خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی
Rübai 333خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی
Rübai 342از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای
Rübai 345ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی
Rübai 346راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی
Rübai 347خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُلهدار آیی
Qitə 1مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا
Qitə 3همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا
Qitə 4من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کردهام ز بار عطا
Qitə 6کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا
Qitə 13شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا
Qitə 17نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کرانها
Qitə 26کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت
Qitə 38دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست
Qitə 39به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفتهاست
Qitə 72خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست
Qitə 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Qitə 75نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست
Qitə 80خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست
Qitə 86دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت
Qitə 95شب که مثال مه ذیالحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید
Qitə 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Qitə 104مادرم کرد وقت نزع، دعاکه تو را بانگ و نام سرمد باد
Qitə 106نیک بد رائی با خلق جهانکه بدی نیک سوی جانت رساد
Qitə 107از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد
Qitə 129زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد