Rübai 299

خاقانی را بی‌قلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 305

گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواهشب‌های فراقت چه دراز آمد آه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 308

ای با تو مرا دوستی سی روزهاز خدمت تو وصل کنم دریوزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 319

خاقانی اگر پند حکیمان خواندیپس نام زنان را به زبان چون راندی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 327

خاقانی را طعنه زنی هر گاهیکو ... طلبد به ... نجوید راهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 333

خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازییارانت خسند با خسان چون سازی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 342

از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 345

ای زلف بتم عقرب مه جولانیجادو صفتی گرچه به ثعبان مانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 346

راهی که در او خنگ فلک لنگ شدیاز وسعت او دل جهان تنگ شدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 347

خاقانی اگر سرزدهٔ یار آییدر سرزدگی مگر کُله‌دار آیی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 1

مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 3

همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 4

من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کرده‌ام ز بار عطا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 6

کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 13

شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 17

نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کران‌ها

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 26

کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 38

دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 39

به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفت‌هاست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 72

خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 74

سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 75

نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 80

خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 86

دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 95

شب که مثال مه ذی‌الحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 98

مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 104

مادرم کرد وقت نزع، دعاکه تو را بانگ و نام سرمد باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 106

نیک بد رائی با خلق جهانکه بدی نیک سوی جانت رساد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 107

از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 129

زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد

Xaqani Şirvani1 dəq