Qitə 303

ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ماچندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 305

زهی عقد فرهنگیان را میانهمیان پیشت اصحاب فرهنگ بسته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 319

یک مشت خاکی ارچه دربند کاخ و کوخیبرگ از خدا طلب کن بگذار شاخ و شوخی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 321

ای جهان داوری که دوران راعهد نامهٔ بقا فرستادی

Xaqani Şirvani4 dəq
Qitə 325

طبع روشن داشت خاقانی، حوادث تیره کردور نکردی، خاطر او نور پیوند آمدی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 327

گر دیده یک اهل دیده بودیدل مژده پذیر دیده بودی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 333

صدرا تو را جلالت اسکندر است لیکخضری که آب علم ز بحر یقین خوری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 334

رضیت بما قسم الله لیو فوضت امری الی حالقی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 336

بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 340

چراغ کیان کشته شد کاش منبه مرگش چراغ سخن کشتمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 344

عالمی بس دیو رای است ارنه مننام حور مه نقابش کردمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 345

اهل بایستی که جان افشاندمیدامن از اهل جهان افشاندمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 346

چشمهٔ خون ز دلم شیفته‌تر کس را نیخون شو ای چشم که این سوز جگر کس را نی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 349

صانعا شکر تو واجب شمرمکه وجود همه ممکن تو کنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 351

اهل بغداد را زنان بینیطبقات طبق‌زنان بینی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 355

مِرفَق دهم به حضرت صاحب قصیده‌ایخوشتر ز اشک مریمی و باد عیسوی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 359

بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 4

رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفاچشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 9

ای پار دوست بوده و امسال آشناوی از سزا بریده و بگزیده ناسزا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 17

ترک خواهش کن و با راحت و آرام بخسبخاطر آسوده ازین گردش ایام بخسب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 23

دل پیشکش تو جان نهاده استعشقت به دل جهان نهاده است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 33

بخت بدرنگ من امروز گم استیارب این رنگ سواد از چه خُم است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 51

به باغ وصل تو خاری رقیبِ صد ورد استبه یاد روی تو دردی طبیبِ صد درد است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 55

سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیستسینهٔ ما چه که ارواح ملایک هم نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 57

بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفتصد بار فغان کردم و یک بار نپذرفت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 60

آن نازنین که عیسی دل‌ها زبان اوستعودالصلب من خط زُنارسان اوست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 64

کیست که در کوی تو فتنهٔ روی تو نیستوز پی دیدار تو بر سر کوی تو نیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 66

مِی‌ خور که جهان حریف‌جوی استآفاق ز سبزه تازه‌روی است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 67

دل را ز دم تو وامْ روزی استوز صاف تو دُردِ خام روزی است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 74

سر و زر کو که منت یارم جستفرصت آمدنت یارم جست

Xaqani Şirvani1 dəq