Rübai 64

تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گل‌زارت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 71

از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشتوز گوشهٔ نطع مکرمت شه درگشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 85

غم بر دل خاقانی ترسان بنشستگو بر لب آب و آتش آسان بنشست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 94

استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 105

تا در لب تو شهد سخنور باشدنه‌شگفت اگر شهد تب آور باشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 112

توفیق رفیق اهل تصدیق شودزندیق در این طریق صدیق شود

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 115

درد سر مردم همه از سر خیزدچون یافت کله درد قویتر خیزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 123

دریاب که دل برفت و تن هم بنماندوان سایه که بد نشان من هم بنماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 134

بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 135

روزی فلکم بخت بد ار باز آرداز این دل گم بوده خبر باز آرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 136

معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 139

خاقانی از آن کام که یارت ندهدنومیدی و چرخ داد کارت ندهد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 143

گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 149

ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 157

چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 162

چون رایت حسن تو بر افلاک زنندعشاق تو آتش اندر املاک زنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 163

خاقانی ازین خانه و خوان غداربرخیز و به خانیان کلیدش بسپار

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 171

دل کوفته‌ام چو تخمکان ز آتش قهرلب شسته به هفت آب ز آلایش دهر

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 183

آن کعبهٔ دل گرفته رنگ است هنوزبا ماش به پای پیل جنگ است هنوز

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 213

دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 234

کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 243

دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 255

بس کور دل است این فلک بی‌سر و بنزان کم نگرد به صورت آرای سخن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 259

ای دل چو فسرده‌ای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 265

تا رخت بیفکند به صحرا دل منسرمایه زیان کرد ز سودا دل من

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 266

خاقانی اگر توئی ز صافی نفسانبر گردن کس دست به سیلی مرسان

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 274

چون زندگی آفت است جانم گم کنچون سایه حجاب است نشانم گم کن

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 293

صبح است شراب صبح پرتو دَردِهزو هر جو جوهری است، جو جو درده

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 294

خاقانی عمر گم شد، آوازش دهدل هم به شکست می‌رود، سازش ده

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 297

خاقانی و روی دل به دیوار سیاهکز بام سپهر ملک بیرون شد ماه

Xaqani Şirvani1 dəq