Rübai 301

دیدم به ره آن مه خود و عید سپاهبر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 317

خاک ار ز رخت نور برد گهگاهیمنزل به فلک برآورد چون ماهی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 329

از بلبل گل پرست خوش سازتریکبکی و ز دراج خوش آوازتری

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 337

بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمیگمره نیَمی گر به درت بگذرمی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 338

سیمرغ وصالی ای بت عالی رایدادی لقبم همای گیتی آرای

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 339

خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریینازت بَرَمی گر، نه چنین کافریی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 344

شب‌های سده زلف مغان‌فش داریدر جام طرب بادهٔ دلکش داری

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 350

گر من نه به دل داغ برافکنده‌امیبا تو ز غم آزاد و تو را بنده‌امی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 18

چون شاه بازگشت ز ابخاز روز عیدفرمود چاشتگه گذری بر کلیسیا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 19

ای در آبدار توانی ز پیچ و خمدر آب شد ز شرمم صد راه زیر آب

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 25

زندگانی چو مال میراث استکه نبینی بقاش جز به زکات

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 34

خواجه اسعد چو می خورد پیوستطرفه شکلی شود چو گردد مست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 40

زین اشارت که کرد خاقانیسرفراز است بلکه تاجوَر است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 42

ای عماد الدین ای صدر زمانهر زمان صدری تو را خاک در است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 51

ای شاه بانوی ایران به هفت جداقلیم چارم از تو چو فردوس هشتم است

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 64

کسی که از پس احمد روا بود مرسلبزرگوار امیر امام خاقانی است

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 66

شکر انعام پادشا گفتننتوان کان ورای غایت‌هاست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 76

شاها معظّما ملکُ‌الشّرق خسرواتو حیدری و حرزِ کیان ذوالفقارِ توست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 77

نه معن زائده دانم نه حاتم طائینه آنکه از پی هجران میهمان بگریست

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 88

هان ای زمانه دولت شاه اخستان نگرکافاق را ز روستم زال درگذشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 108

مدار ملک جهان بر مجاهد الدین استکه چرخ بارگه احتشام او زیبد

Xaqani Şirvani4 dəq
Qitə 110

زندگی خفتگی است خاقانیخفته آگه به یک نفس گردد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 121

ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 123

شکست این دلم نادرست اعتقادیبه سم خار در دیدهٔ آرزو زد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 124

امام ملت چارم که آسمان ششمسعود مشتری او را نثار می‌سازد

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 137

پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 139

چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 147

منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 149

خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 150

اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند

Xaqani Şirvani3 dəq