Qitə 160

چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پای‌بست خود کنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 163

چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان می‌کنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 170

بر اهل کرم لرز خاقانیاکه بر کیمیا مرد لرزان بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 174

دست بر پای آز نه یک چندتا سری بر تو سر گران نشود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 185

روزی میان بادیه بر لشکر عجمدست عرب چو غمزهٔ ترکان سنان کشید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 186

سلاطین نژادا خلیفه پناهاتوئی مملکت بخش و اسلام پرور

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 187

یکی دو زایند آبستنان مادر طبعز من بزاد به یکباره صدهزار پسر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 192

علوی دوست باش خاقانیکز عشیرت علی است فاضل‌تر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 197

با در و دشت ساز خاقانیخانه و خوان ناسزا منگر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 200

عیسی دورانم و این کور شد دجال منقدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 201

علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 202

ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 205

جمال صفاهان نظام دومکه گیتی سیم جعفر انگاشتش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 207

جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 222

صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 223

باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 224

این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 237

خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبه‌وار در این سبز پرده‌ام

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 241

بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 245

جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 248

فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 253

نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا می‌گریزم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 261

بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qitə 266

دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار می‌روم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 272

ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 289

قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 295

ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 302

دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 307

بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 309

هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه

Xaqani Şirvani1 dəq