Qəsidə 121

رخسار صبح را نگر از برقع زرشکز دست شاه جامهٔ عیدی است در برش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 122

آمد دواسبه عید و خزان شد علم برشزرین عذار شد چمن از گر لشکرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 128

تا درد و محنت است در این تنگنای خاکمحنت برای مردم و مردم برای خاک

Xaqani Şirvani5 dəq
Qəsidə 154

ای قبلهٔ جان کجات جویمجانی و به جان هوات جویم

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 188

ای در حرمت نشان کعبهدرگاه تو را نشان کعبه

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 189

خورشید کسری تاج بین ایوان نو پرداختهیک اسبه بر گوی فلک میدان نو پرداخته

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 193

صبح خیزان بین قیامت در جهان انگیختهنعره‌هاشان نفخ صور از هر دهان انگیخته

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 212

ناگذران دل توئی کز طرب آشناتریخاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 222

بردار زلفش از رخ تا جان تازه بینیوز نیم کشت غمزه‌اش قربان تازه بینی

Xaqani Şirvani5 dəq
Rübai 47

چون سقف تو سایه نکند قاعده چیستچون نان تو موری نخورد مائده چیست

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 62

ناوک‌زن سینه‌ها شود مژگانتافسون‌گر دردها شود مرجانت

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 119

کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سدادهم باقر بود هم رضا هم سجاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 320

چون مجلس عیش سازی استاد علیجان تو و قطرهٔ میِ قُطرَبلی

Xaqani Şirvani1 dəq
Rübai 351

دود تو برون شود ز روزن روزیمرغ تو بپرد از نشیمن روزی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 10

بترس از بدِ خلق خاقانیاولیکن ز بد دِه امان خَلق را

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 115

با آینهٔ ضمیر مخدومخواهد که نفس زند نیارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 117

دلت خاقانیا زخم فلک راستکه آن چوگان جز این گویی ندارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 136

خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 203

من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 209

زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 249

برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 270

خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 296

خواجه بر استر رومی خر مصری می‌دیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 308

زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 311

تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکده‌ای بینم جای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qitə 328

چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 26

آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 50

روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشتحسن تو دارد ملک آنکه سلیمان نداشت

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 91

دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 106

ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد

Xaqani Şirvani1 dəq