Qəzəl 110

مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 112

مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 115

بوسه‌گهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 153

تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 154

دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 177

آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 182

آن کو چو تو دلربای داردبر فرق زمانه پای دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 202

از این ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کساز این بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 206

هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب‌ کردش

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 220

ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاک‌بازی نقش فنا فرو خواندیم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 225

گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 228

خون دلم مخور که غمان تو می‌خورمرحمی بکن که زخم سنان تو می‌خورم

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 244

مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او که‌امید خاک پای او دارم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 255

خوش خوش از عشق تو جانی می‌کنموز گهر در دیده کانی می‌کنم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 305

خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 313

ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 339

آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 355

خاک توام مرا چه خوری خون به دوستیجان منی مرا مکش اکنون به دوستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 362

به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 368

هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 374

گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 382

ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 383

یک زبان داری و صد عشوه‌گریمن و صد جان ز پی عشوه خری

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 387

خاکم که مرا منی نیابیبادم که مرا تنی نیابی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 393

تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 398

چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیاییچو عمر نامده هم اعتماد را نبشایی

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 400

لاله‌رخا! سمن‌برا! سروِ روان کیستی؟سنگ‌دلا! ستم‌گرا! آفتِ جانِ کیستی؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 118

سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəsidə 132

طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 133

با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمی‌کنی کم

Xaqani Şirvani1 dəq