Qəsidə 177

عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 185

ما را دلی است زله خور خوان صبح‌گاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبح‌گاه

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəsidə 207

سر تابوت مرا باز گشائید همهخود ببینید و به دشمن بنمائید همه

Xaqani Şirvani3 dəq
Qitə 116

سر سخنان نغز خاقانیاز خواجه شنو که علمش او دارد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 12

درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 100

هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 144

سر زلفت چو در جولان می‌آیدبه ساعت فتنه در میدان می‌آید

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 303

رخت تمنای دل بر در عشاق نهتخت شهنشاه عشق بر سر آفاق نه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 322

ای دل ای دل هلاک تن کردیبس کن ای دل که کار من کردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 336

باز از کرشمه زخمهٔ نو درفزوده‌ایدرد نُوَم به درد کهن برفزوده‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 353

تا لوح جفا درست کردیسر کیسهٔ عهد سست کردی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəsidə 205

به خراسان شوم انشاء اللهآن ره آسان شوم انشاء الله

Xaqani Şirvani3 dəq