Camalın əksi, ey dilbər, nəyə kim düşdü al eylər,Anın qövsi-qüzeh qaşı bu bədr ayı hilal eylər.

Sənin ol cadu gözündən həzər kim qılmasın, şahaKi, hər bir baxışı yüz min füsunü məkrü al eylər.

Xəyalın hər gecə ta sübh gətirməz gözümə uyqu,Fəraqın bağrımı qəmdən əritdi, çün zülal eylər.

Çün ol kirpiklərin zəxmi baş edər bağrımı hər dəmKi, bağrım qanı hər saət gözümnü malamal eylər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Bu cövrü kim, edərsən sən Nəsimiyə, bu gün, cana,Səni tərk eyləməz neyçün, cəfalar ittisal eylər.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq