Üzün bədri cahanın danəsidir,Yerü göy, ayü gün pərvanəsidir.

Cahanü dinü dil zülfünə, canım,Əgər layiq düşər, şükranəsidir.

Üzündür ayətəlkürsi anınçün,Kəlamüllah məhrəmxanəsidir.

Saçın zəncirinə düşdü bu könlüm,Müsəlsəl zülfünün divanəsidir.

Qaşınla kirpigin, zülfünlə xalın,Hərami gözlərin məstanəsidir.

Tutuşmuş eşq odu can ilə cismə,Bu dərdi kimsə bilməz yanəsidir.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Üzündə abid olmuşdur Nəsimi,Nəsiminin bu gün cana nəsidir?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq