Səni sevdim ki...
Mən səni sevəndə yaz havasıydı,neyləyim, taleyin gözü tökülsün.Həyatım əlində quş yuvasıydı,quran özün oldun, uçuran özün.
Mən səni sevdim ki, yoldaş olasan,həyatın ən ağır, dar yollarında.Demədim axırda bir daş olasan,qədim qəbristanda, yol kənarında.
Mən səni sevdim ki, yüyür, qaç, oyna,yenə seçilməsin ətrin bahardan.Demədim təzədən gizlənpaç oyna,axşam yuxuma gir, səhər qaç ordan.
Yadıma nə düşür! – sənin ad günün,biz qoca deyirdik, dünya təzəymiş.İli yox, həyatda insan ömrününanı da tarixi bir hadisəymiş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/neriman-hesenzade-seni-sevdim-ki
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.
Gəraylı: Məni eşqə salan dilbərMəni eşqə salan dilbər,Sən ha belə deməmişdin,
Qəzəl: Həbibim qəddi-mövzunun əlifdir dal arasındaHəbibim, qəddi-mövzunun əlifdir dal arasındaVücudun Həzrəti-Haq saxlasın iqbal arasında
تا به دل و جان مرا آفت جانان رسیدبس که ز جانان به من رنج دل و جان رسید