Qalxdıqca yuxarı dağ yollarıylaİnsanın ürəyi fərəhlə dolur,Döşündə buz kimi bulaqlar axanDağların səfası nə gözəl olur.

Çağırır yamacda çiçək çiçəyi,Yaşıl çəmənlərin gözəl çiçəyiSalanda başına əlvan ləçəyiBu xoş mənzərəyə könül vurulur.

Dağların yüz donu, yüz libası var,İnsana can verən xoş havası var.Qışda çovğun olub töküləndə qar,Narın çiçəklərin al rəngi solur.

Əsməsin dağlarda xəzan yelləri,Sinəsi həmişə güllü yaz olsun.Sərin bulaqların əziz qonağıMey-məzəli dostlar, bir də saz olsun.

Dost gəlib su içsin buz bulaqlardan,Bizdən ayrı düşsün qoy acı hicran.Bu dağ yollarıyla yüksəlib qalxanXoşbəxt ömür sürən oğlan, qız olsun.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar