Yanvar günəşinin qızmarlığındaBuğda dən bağlayır, yetişir bir-bir.Barmaqlar bükülü, gözlər qapalı,Kirpiklərdə sanki duman pərdədir.Elə bir qüvvətlə yetişir buğda,Onu açıq-aydın hiss edirəm mən...Sünbülə əlimlə sığal çəkirəm,Üzümü sürtürəm nəfəs çəkmədən.Xeyli həyəcanlıdır dənin dəyimi,Qorxmur-bəkati qəflətən sınar.Ancaq ki, bu dəyim qorxudur məniGörəndə sünbüldə nə gərginlik var.Aman bilməz qeyri sərt əlləriləÖlüm sünbülləri qırsa da birdən,Yerə düşən dənlər göyərəcəkdir,Ölümsüzdür buğda, ölümsüzdür dən.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar