Səni bağda görən güllər pərdə çəkdi üzünə
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir.
Səni bağda görən güllər pərdə çəkdi üzünə,Reyhan zünnar bağlamağı rəva gördü özünə.
Xəcalətdən qızıl qandır qönçələrin niqabı,Utanırlar, hüsnün salıb lalələri bu gunə.
Sən ətirli saçlarını qulac-qulac açanda,Bənövşələr ismətindən köçüb getdi sürgünə.
Haray çəkən süsən-sünbül susdu, birdən lal oldu,O ərğəvan cəmalından şölə düşdü hüsnünə.
Nərgiz sənin bazarından çoxdan çəkib gözünü.Tamarzıdır, sözün varsa, yanaş şəbbu gülünə.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Nizamini dinləyəndə bülbül kəsdi cəh-cəhi,Çırpdı özün dönə-dönə bu şerin hər sözünə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-seni-bagda-goren-guller-perde-cekdi-uzune
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Bir söylə, o dürr danəsini, ey dildar,Ağzından alıbdır, kimə vermiş rüzgar?
Dedim ki, sözüm sənə şəhadət versinDedim ki, sözüm sənə şəhadət versin,Eşqində mənə Tanrı dəyanət versin.
Mən yetməmişəm indi ki, bir dildaraMən yetməmişəm indi ki, bir dildara,Bihudə dolannam, gəzərəm avara.
Fəryada yetən varmı, etsəm ah, əfğanFəryada yetən varmı, etsəm ah, əfğan,Səbr etsəm, ömür keçib gedib, mən peşman,
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Bu diyari-Kərbəla, bu sən, xudahafiz, Hüseyn.Karivan yolandı Şamə, mən xüdahafiz, Hüseyn.
Gülüstan xar olubdur bana sənsizGülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,
Ey saçı sünbül, yüzi dadə, gözi ahubərəEy saçı sünbül, yüzi dadə, gözi ahubərə,Boldu sənsiz ruzigarım tirəvü bəxtim qarə.
Gelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelümGelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelümNice firâk ile gündüz giçe hurûş idelüm