Şairlərdə əsər çoxdu,Hər biri bir yanədir.Hökmi-şəri isbat edənSidqimiz Quranədir;İstəyirsən, əbcəd axtar,İyrimi səkkiz hərf var;Min dil ilə fəsf qılsam,Məhz bir sübhanədir.

«Əlif» – əvvəl, ismi–Allah,Etiqad et, sən də qan;«Be» – birliyin izhar edir,Bundan axtar, bil, inan;«Te» – təbarək, təkdi onunHikmətində insü can;«Se» – sabitdi, sübutu var,Bilməyən biganədir.

«Cim» – cəlildi, həm cabbardı,Çox ucadı cəlalı;«He» – halıdı hər əhvalatdan,Bilir haram, halalı;«Xe» – xaliqdi, xidmətindəYoxdu xofi xəyalı;«Dal» – dəlalət, dəlil verib,Doğru din, ərkanədir.

«Zal» – zül kərəm, zati-pakıZaliki olmaz zəlil;«Re» – rəhmətdi, rəhm eyləyib,Rayət raha səbil;«Ze» – zavala getməz özü,Zay eylər zəhmətlə, bil;«Sin» – səlamət, səhl sanma,Sualın əyanədir.

"Şin" – şamildi, şəms gedib,Şəm olub gərdişdə gər;«Sad» – sadiqdi, səhhət veribSöhbətlərə səbr elər;«Zad» – zəlalət, yoxdu onda,Zamindi, olsa zərər;«Ta» – tahirdi, tələb eylər,Qəlbdə yeganədir.

«Za» – zalımlıq yoxdur onda,Zahir olmuş büsatı;«Eyn» – adil padişahdı,Eyndə var isbatı;«Ğayn» – qəffar, qafil deyil,Hər zamandı həyatı;«Fe» – faildir, fəna eylər,Nisbəti dövranədir.

"Qaf" – qadirdi, qəhhar deyil,Qüdrəti var, qəhr elər;«Kaf» – gün deyib kani-kərəm,Qərar tutmuş bəhrü bər;«Lam» - ləngərdi, leyli-nəharHər yana eylər nəzər;«Mim» – müdrikdir, mütəkkilim,Mürüddü bir xanədir.

«Nun» – nisbəti yoxdu onunNə cismə, nə cövhərə;"He" – hamildir, hamı gələrO gün ruzi-məhşərə;«Vav» – varlığı şəbahətdəYəni nuri-ənvərə;"Lam - əlifba", ləşərikdir,Məhz ləməkanədir.

«Ye» – yaradıb yoxdan yeri,Göyləri tarı, yəqin;Xəlq eləyib, nitq veribMəxluqata, bil həmin;Geçə-gündüz, ayilən ilDörd fəsil olmaz kəmin;Bu isbata inanmayan,Aşikar, divanədir.

Novrəs İman, bir mövlanınƏtəyindən çəkmə əl;Nakəs ilə kəlmə kəsmə,Yar olma nadana, gəl;Gər istəsən oxuyarsanHər növi şerü qəzəl;Hamısına bais olanKəc gələn zəmanədir.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri