شیخکی بر فسانه بود و گزافچشم بر هم نهاده میزد لاف

در حدیثی دلیل خواستمشحرمت و آب رخ بکاستمش

از مریدان او مریدی خربه غضب گفت: ازین سخن بگذر

او دلیلست ازو دلیل مخواهشرح گردون ز جبرییل مخواه

هر چه گوید به گوش دل بشنوور جدل میکنی به مدرسه رو

چون نظر کردم آن غضب کوشیتن نهادم به عجز و خاموشی

گر نه تسلیم کردمی در حالمرغ ریش مرا نهشتی بال

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri