هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتد
هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتداول بکشتن من عزم شتابت افتد
بسیار وعده دادی ما را به روز وصلیچون روز وصل باشد، ترسم که خوابت افتد
چشمت خطا بسی کرد، ای ماهرخ چه باشد؟گر بعد ازین خطاها رای صوابت افتد
یک ذره گر دل تو میلی بما نمایداز ذرهای چه نقصان در آفتابت افتد؟
در خواب اگر ببینی، ای مدعی، شب مازود آن قصب که داری بر ماهتابت افتد
بس خون فرو چکانی از دیده در غم اومانند این نمکها گر در کبابت افتد
ای دل، مکن تو زان لب دیگر سال بوسهزیرا که آن نیرزی کو در جوابت افتد
جانا، مگر نبیند فردا عذاب دوزخدل خستهای که امروز اندر عذابت افتد
من قدر سگ ندارم، پیش تو، خرم آن کسکوهم نشینت آید، یا هم شرابت افتد
بار اوفتادگان را در سرزنش نگیریناگاه اگر ز عشقی خر در خلابت افتد
گر اوحدی ازین پس بر خاک آستانتزین گونه اشک ریزد، کشتی در آبت افتد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-171
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Çox çalışdım, mətləbimə çatmadımArzu mənim canda qaldı, hay mədəd
Gəraylı: Ağalar, biwəfa yardanAğalar, biwəfa yardanMən dönərəm, könül dönməz
قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Gecə ta sübhədək fəryad edər könlüm cərəslər təkGecə ta sübhədək fəryad edər könlüm cərəslər tək,Nola fəryadə yetsən sən də bir fəryadrəslər tək.