نمیبینم بت خود را، نمیدانم کجا باشد؟
نمیبینم بت خود را، نمیدانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد
کسی حال دل مجروح من داندکه: همچون منبه سودایی گرفتار و به دردی مبتلا باشد
من اندر مذهب عشقش بزرگین طاعت آن دانمکه سر بر آستان او و دستم بر دعا باشد
چو روی او نمیبینم نباشد دیده را سودیوگر خود خاک کوی او سراسر توتیا باشد
به گرد دانهٔ خالش کسی گردد که روز و شبدر آب دیده سرگردان بسان آسیا باشد
نگارا، از وصال خویش ما را شادمان گرداناگر چه منصب وصل تو بیش از حدما باشد
مراد اوحدی یکشب ز وصل خود روا گردانوزان پس گر دل او را برنجانی روا باشد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-227
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Ala gözlü, sərv boylu dilbərim,Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax.
VarYar-rəfiq xəbər alsa əhvalım,Deyə bilmən məni oda salan var.
GəlmədiGecə gündüz intizarın çəkərəm,Aman Allah, yar əyləndi, gəlmədi,
Qəzəl: Atəşin göynər özü sineyi-suzanımçünAtəşin göynər özü sineyi-suzanımçün,Bəhr hər dəmdə açar didəyi-giryanımçün