فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند

دوشیزگان باغ طبقهای سیم و زربر سر نهاده، پیش صنوبر کشیده‌اند

آن سبزهای سایه نشین بین، که پیش گلدامن ز ماهتاب وز خور در کشیده‌اند

گلها به دستیاری نم شاخ سبزه رااز خاک بر گرفته و در بر کشیده‌اند

بر لوح خاک صورت کرسی لاله راگویی که عرشیان به قلم بر کشیده‌اند

خط بنفشه گرد رخ شاهدان باغهم تازه نقش بسته و هم تر کشیده‌اند

شب را و روز را به ترازوی مهر و ماهدریاب تا: چگونه برابر کشیده‌اند؟

مرغان صبح خیز چو عشاق اشک ریزدر پرده‌های تیز فغان در کشیده‌اند

ترکان گل ز راوق شبنم شراب صرفدر جام لاله کرده و اندر کشیده‌اند

بر روی سوسن از خط رنگین نگاه کنکز سیم و لاجورد و معصفر کشیده‌اند؟

با سروشان اگر نه خلافیست در ضمیراین بیدها ز بهر چه خنجر کشیده‌اند؟

ای باغبان، به سرزنش بید و سرو کوشتا خود چرا ز خط چمن سر کشیده اند

خرم دل آن کسان که درین دم به یاد دوستچون اوحدی نشسته و ساغر کشیده‌اند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana