عمریست تا ز دست غمت جامه می‌درمدستم بگیر، تا مگر از عمر برخورم

یادم نمی‌کنی تو به عمر و نمی‌رودیاد تو از خیال و خیال تو از سرم

رفت از فراق روی تو عمرم به سر، ولیپایم نمی‌رود که ز پیش تو بگذرم

می‌بایدم خزینهٔ قارون و عمر نوحتا دولت وصال تو گردد میسرم

چون عمر گل دو هفته وفای تو بیش نیستای گل، تو این دو هفته مبر سایه از سرم

عمر عزیز و جان گرامی تویی مراای عمر و جان، تو دور چرا باشی از برم؟

گیتی بسان عمر مرا گو: فرو نوردگر در بسیط خاک بغیر تو بنگرم

عمری دگر بباید و شلتاق عالمیتا گنج غارتی چو تو باز آید از درم

شیرین‌تری ز عمر و من اندر فراق توفرهادوار محنت و تلخی همی برم

ای عمر عاریت، مکن از پیش من کنارتا در کنار خویش چو جانت بپرورم

گر اوحدی به سیم سخن عمر می‌خردمن عمر می‌فروشم و وصل تو می‌خرم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran