نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کن
نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
دگری بهای خویش ار نستاند از تو بوسهتو ز بوسه هر چه داری همه در بهای من کن
نه رواست زشت کردن به جزای خوبکاراندل من چه کرد با تو؟ تو همان بجای من کن
چو ز گردنم گشودی گره دو دست سیمینسر زلف عنبرین را همه بند پای من کن
دل این بهانهجویان بگریزد از غم توتو حوالت غم خود به در سرای من کن
چه زنی به تیغ و تیرم؟ چو بخواهم از تو بوسیرخ چون سپر که داری سپر بلای من کن
به دو روز آشنایی چه نهی سپاس بر من؟رخت آشناست، حالی، دلت آشنای من کن
همه پیرهن قبا شد ز غم تو بر تن منتو ز ساعد و بر خود کمر و قبای من کن
چو بلای اوحدی را ز سر تو دور کردمهمه عمر تا تو باشی برو و دعای من کن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-630
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Şurə gəlib şad olun, iranlılar!Qüssədən azad olun, iranlılar!
NeylimBahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.
Gəncə xanlarınaDəst pədərəm babat,Bürid və kərdə mat,
Necə kim ol sənəmin qəmzəyi-xunxarəsi varNecə kim ol sənəmin qəmzəyi-xunxarəsi var,Dili-zarımda mənim qanlı ciyərparəsi var.