دمشق عشق شد این شهر و مصر زیبایی
دمشق عشق شد این شهر و مصر زیباییز حسن طلعت این دلبران یغمایی
ز تنگ شکر مصری برون نیاورندبه لطف شکر تنگ تو در شکر خایی
کمر که بستهای، ای ماه، بر میان شب و روزمگر به کشتن ما بستهای که نگشایی؟
اگر به مصر غلامی عزیز شد چه عجب؟به هر کجا که تو رفتی عزیز میآیی
چو روی باز کنی نیستی کم از یوسفچو غنج و ناز کنی بهتر از زلیخایی
برو تو شهر بگو: تا دگر نیارایندکزان جمال تو خود شهرها بیارایی
در سرای توبیتالمقدسست امروزرخ تو قبلهٔ شوریدگان شیدایی
به جنگ رفتن سلطان دگر چه محتاجست؟که چون تو شاه سوارش به صلح میآیی
ز چین زلف تو چون اوحدی حدیثی گفتبرو مگیر، که آشفته بود و سودایی
چو هندوانت اگر سر به بندگی ننهدبه دست خود چو فرنگش بزن به رسوایی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-qezel-875
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ey ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər
Xosrov və Şirin, fəsil 71Tovuza bənzəyən o afəti-canŞəkər tüngün açdı ləl sandığından.
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməNeyləyim, covr eləyir cərxi-cəfakar mənə,Göndərib hər nə qədər covr, sitəm var, mənə.
EdəydiEy ağalar, bir yarın həsrətin çəkərəm,Nolaydı Tanrı nəsib edəydi.