سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

روح زان کاسته گردید و تن افزونی خواستکه نکردیم حساب کم و بسیاری چند

زاغکی شامگهی دعوی طاوسی کردصبحدم فاش شد این راز ز رفتاری چند

خفتگان با تو نگویند که دزد تو که بودباید این مسئله پرسید ز بیداری چند

گر که ما دیده ببندیم و بمقصد نرسیمچه کند راحله و مرکب رهواری چند

دل و جان هر دو بمردند ز رنجوری و ماداروی درد نهفتیم ز بیماری چند

سودمان عجب و طمع، دکه و سرمایه فسادآه از آن لحظه که آیند خریداری چند

چه نصیبت رسد از کشت دوروئی و ریاچه بود بهره‌ات از کیسهٔ طراری چند

جامهٔ عقل ز بس در گرو حرص بماندپود پوسید و بهم ریخته شد تاری چند

پایه بشکست و بدیدیم و نکردیم هراسبام بنشست و نگفتیم بمعماری چند

آز تن گر که نمیبود، بزندان هویهر دم افزوده نمیگشت گرفتاری چند

حرص و خودبینی و غفلت ز تو ناهارترندچه روی از پی نان بر در ناهاری چند

دید چون خامی ما، اهرمن خام فریبریخت در دامن ما درهم و دیناری چند

چو ره مخفی ارشاد نمیدانستیمبنمودند بما خانهٔ خماری چند

دیو را گر نشناسیم ز دیدار نخستوای بر ما سپس صحبت و دیداری چند

دفع موشان کن از آن پیش که آذوقه برند،نه در آن لحظه که خالی شود انباری چند

تو گرانسنگی و پاکیزگی آموز، چه باکگر نپویند براه تو سبکساری چند

به که از خندهٔ ابلیس ترش داری رویتا نخندند بکار تو نکوکاری چند

چو گشودند بروی تو در طاعت و علمچه کمند افکنی از جهل به دیواری چند

دل روشن ز سیه کاری نفس ایمن کنتا نیفتاده بر این آینه زنگاری چند

دفتر روح چه خوانند زبونی و نفاقکرم نخل چه دانند سپیداری چند

هیچکس تکیه به کار آگهی ما نکندمستی ما چو بگویند به هشیاری چند

تیغ تدبیر فکندیم به هنگام نبردسپر عقل شکستیم ز پیکاری چند

روز روشن نسپردیم ره معنی راچه توان یافت در این ره بشب تاری چند

بسکه در مزرع جان دانهٔ آز افکندیمعاقبت رست بباغ دل ما خاری چند

شوره‌زار تن خاکی گل تحقیق نداشتخرد این تخم پراکند به گلزاری چند

تو بدین کارگه اندر، چو یکی کارگریهنر و علم بدست تو چو افزاری چند

تو توانا شدی ایدوست که باری بکشینه که بر دوش گرانبار نهی باری چند

افسرت گر دهد اهریمن بدخواه، مخواهسر منه تا نزنندت بسر افساری چند

دیبهٔ معرفت و علم چنان باید بافتکه توانیم فرستاد ببازاری چند

گفتهٔ آز چه یک حرف، چه هفتاد کتابحاصل عجب، چه یک خوشه، چه خرواری چند

اگرت موعظهٔ عقل بماند در گوشنبرندت ز ره راست بگفتاری چند

چه کنی پرسش تاریخ حوادث، پروینورقی چند سیه گشته ز کرداری چند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət

Göstərmə məndən özgəyə, ey gül, cəmalını

Göstərmə məndən özgəyə, ey gül, cəmalını,Tanrım mənə nəsib eyləyə ta vüsalını.

Əliağa Vahid1 dəq
Cami-Cəm, fəsil 72

Düz görən fikirdən yaranar hikmət,Dini gözləməkdən güc alar hikmət.

Əvhədi MarağalıMəsnəvi2 dəq
Həqqül-yəqin, fəsil 3

چون محقق شد که ادراک هستی جزوی کل هستی​ها را ضروری است بباید دانست که وقت​ها ادراک هستی کلی مظهر و آئینه ادراک جزوی بود و این مقام معرفت است. نص: اولم یکف بربک و اللّه نور السماوات و الارض و من عرف نفسه فقد عرف ربه مبین این مقام است. و گاه عکس این بود که مقام علم است.و آیات: سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسکم افلا تنصرون مبین این مقام است. بلکه بیشتر آیات تنزیل و اخبار و آثار در این قسم وارد است، از آنکه به افهام اقرب است و مستلزم ادراک ادراک است، که حکمت بعثت رسل و انبیا است. آنچنان که بیان کرده شود. انما انت مذکر، کلا انها تذکرة.حقیقت- نفس ادراک فطری یعنی معرفت بسیط قابل تفکر نیست، که تحصیل حاصل محال است، بلکه تفکر حجاب آن می​گردد و از این جهت فرمود: لاتتفکروا فی ذات اللّه، بلکه محل تفکر ادراک ادراک است بواسطۀ آیات و بدین سبب تفکر را به آیات حواله فرمود که: و یتفکرون فی خلق السماوات و الارض. قل انظروا ماذا فی السماوات و الارض.

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi15 dəq
خدایگانا جان منا بجان و سرت

که جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت

Qətran TəbriziQəsidə 252 dəq