کبوتری، سحر اندر هوای پروازی
کبوتری، سحر اندر هوای پروازیبه بام لانه بیاراست پر، ولی نپرید
رسید بر پرش از دور، ناوکی جانسوزمبرهن است کازان طعنه بر دلش چه رسید
شکسته شد پر و بالی، نزار گشت تنیگسست رشتهٔ امیدی و رگی بدرید
گذشت بر در آن لانه، شامگه زاغیطبیب گشت، چو رنجوری کبوتر دید
برفت خار و خس آورد و سایبانی ساختبرای راحت بیمار خویش، بس کوشید
هزار گونه ستم دید، تا به روزن و بامز برگهای درختان سبز پرده کشید
ز جویبار، به منقار خویش آب ربودبه باغ، کرد ره و میوهای ز شاخه چید
گهی پدر شد و گه مادر و گهی دربانطعام داد و نوازش نمود و ناله شنید
ببرد آنهمه بار جفا که تا روزیز درد و خستگی و رنج، دردمند رهید
به زاغ گفت: چه نسبت سپید را به سیاهترا به یاری بیگانگان، چه کس طلبید؟
بگفت: نیت ما اتفاق و یکرنگیستتفاوتی نکند خدمت سیاه و سفید
ترا چو من، به دل خرد، مهر و پیوندیستمرا بسان تو، در تن رگ و پی است و ورید
صفای صحبت و آیین یکدلی بایدچه بیم، گر که قدیم است عهد، یا که جدید
ز نزد سوختگان، بیخبر نباید رفتزمان کار نباید به کنج خانه خزید
غرض، گشودن قفل سعادت است بهجهدچه فرق، گر زر سرخ و گر آهن است کلید
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/pervin-etisami-seir-76
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir