Qitələr, məsnəvilər və münaziələr
Pərvin Etisami- Şeir
- XX əsr
- Farsca
- 181 əsər
- Oxu müddəti: 7 saat 20 dəq
به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر
که هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
بنفشه مژدهٔ نوروز میدهد ما را
شکوفه را ز خزان و ز مهرگان خبریستMəzmun
- Şeir 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر3 dəq
- Şeir 2ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن1 dəq
- Şeir 3ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتن1 dəq
- Şeir 4ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتن1 dəq
- Şeir 5ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتن1 dəq
- Şeir 6ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتن1 dəq
- Şeir 7کبوتر بچهای با شوق پرواز3 dəq
- Şeir 8جهاندیده کشاورزی به دشتی2 dəq
- Şeir 9شنیدهاید که آسایش بزرگان چیست:1 dəq
- Şeir 10از ساحت پاک آشیانی3 dəq
- Şeir 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهای2 dəq
- Şeir 12بارید ابر بر گل پژمردهای و گفت1 dəq
- Şeir 13مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنی2 dəq
- Şeir 14بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشت1 dəq
- Şeir 15روزی گذشت پادشهی از گذرگهی1 dəq
- Şeir 16بلبل آهسته به گل گفت شبی1 dəq
- Şeir 17به نومیدی، سحرگه گفت امید3 dəq
- Şeir 18با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کار2 dəq
- Şeir 19تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبر2 dəq
- Şeir 20ای گربه، ترا چه شد که ناگاه2 dəq
- Şeir 21ای مرغک خرد، ز اشیانه3 dəq
- Şeir 22عالمی طعنه زد به نادانی4 dəq
- Şeir 23عدسی وقت پختن، از ماشی1 dəq
- Şeir 24بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کرد1 dəq
- Şeir 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرار6 dəq
- Şeir 26به ماه دی، گلستان گفت با برف4 dəq
- Şeir 27شنیدستم که وقت برگریزان4 dəq
- Şeir 28بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتش1 dəq
- Şeir 29خمید نرگس پژمردهای ز اَنده و شرم3 dəq
- Şeir 30بزرگی داد یک درهم گدا را2 dəq
- Şeir 31بغاری تیره، درویشی دمی خفت2 dəq
- Şeir 32به سر خاک پدر، دخترکی1 dəq
- Şeir 33دید موری در رهی پیلی سترگ4 dəq
- Şeir 34گفت دیوار قصر پادشهی3 dəq
- Şeir 35به آب روان گفت گل کز تو خواهم1 dəq
- Şeir 36ز سَری، موی سپیدی روئید2 dəq
- Şeir 37بدامان گلستانی شبانگاه4 dəq
- Şeir 38نهال تازه رسی گفت با درختی خشک2 dəq
- Şeir 39در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی1 dəq
- Şeir 40لالهای با نرگس پژمرده گفت1 dəq
- Şeir 41دختری خُرد به مهمانی رفت4 dəq
- Şeir 42گفت تیری با کمان، روز نبرد3 dəq
- Şeir 43دختری خرد، شکایت سر کرد2 dəq
- Şeir 44گفت ماهیخوار با ماهی ز دور3 dəq
- Şeir 45به درویشی، بزرگی جامهای داد3 dəq
- Şeir 46کودکی در بر، قبائی سرخ داشت2 dəq
- Şeir 47نهان شد از گل زردی گلی سپید که ما3 dəq
- Şeir 48کاهلی در گوشهای افتاد سست7 dəq
- Şeir 49کسی که بر سر نرد جهان قمار نکرد2 dəq
- Şeir 50گنجشک خرد گفت سحر با کبوتری2 dəq
- Şeir 51بلبلی شیفته میگفت به گل1 dəq
- Şeir 52بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکین2 dəq
- Şeir 53بر سر راهی، گدائی تیرهروز4 dəq
- Şeir 54مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خورد1 dəq
- Şeir 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روز2 dəq
- Şeir 56بالماس میزد چکش زرگری5 dəq
- Şeir 57حکایت کرد سرهنگی به کسری1 dəq
- Şeir 58برد دزدی را سوی قاضی عسس2 dəq
- Şeir 59اینچنین خواندم که روزی روبهی4 dəq
- Şeir 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاه7 dəq
- Şeir 61بلبلی گفت به کُنج قفسی2 dəq
- Şeir 62در آبگیر، سحرگاه بط به ماهی گفت2 dəq
- Şeir 63شبی بمردمک چشم، طعنه زد مژگان2 dəq
- Şeir 64شکایت کرد روزی دیده با دل3 dəq
- Şeir 65گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانهای2 dəq
- Şeir 66شنیدهاید که روزی بچشمهٔ خورشید2 dəq
- Şeir 67در آنساعت که چشم روز میخفت3 dəq
- Şeir 68ای که عمریست راه پیمائی1 dəq
- Şeir 69گفت سوزن با رفوگر وقت شام4 dəq
- Şeir 70خلید خار درشتی بپای طفلی خرد1 dəq
- Şeir 71ز قلعه، ماکیانی شد به دیوار4 dəq
- Şeir 72تو چو زری، ای روان تابناک3 dəq
- Şeir 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیری2 dəq
- Şeir 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوت2 dəq
- Şeir 75آن نشنیدید که در شیروان4 dəq
- Şeir 76کبوتری، سحر اندر هوای پروازی2 dəq
- Şeir 77نهفتن به عمری غمِ آشکاری1 dəq
- Şeir 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشم6 dəq
- Şeir 79به صحرا، سرود اینچنین خارکن3 dəq
- Şeir 80نهان کرد دیوانه در جیب، سنگی1 dəq
- Şeir 81براهی در، سلیمان دید موری3 dəq
- Şeir 82اشک طرف دیده را گردید و رفت2 dəq
- Şeir 83بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگ2 dəq
- Şeir 84شاهدی گفت بشمعی کامشب1 dəq
- Şeir 85شباهنگام، کاین فیروزه گلشن3 dəq
- Şeir 86چو رنگ از رخ روز، پرواز کرد2 dəq
- Şeir 87نیکنامی نباشد، از ره عجب1 dəq
- Şeir 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفت2 dəq
- Şeir 89با بنفشه، لاله گفت ای بیخبر2 dəq
- Şeir 90بزندان تاریک، در بند سخت4 dəq
- Şeir 91نارونی بود به هندوستان2 dəq
- Şeir 92برزگری پند به فرزند داد5 dəq
- Şeir 93غنچهای گفت به پژمرده گلی1 dəq
- Şeir 94شنیدم بود در دامان راغی5 dəq
- Şeir 95کودکی کوزهای شکست و گریست4 dəq
- Şeir 96تاجری در کشور هندوستان3 dəq
- Şeir 97عاقلی، دیوانهای را داد پند3 dəq
- Şeir 98سحرگه، غنچهای در طرف گلزار3 dəq
- Şeir 99به بامِ قلعهای، بازِ شکاری2 dəq
- Şeir 100زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زد3 dəq
- Şeir 101ز دامی دید گنجشگی همائی4 dəq
- Şeir 102در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست4 dəq
- Şeir 103فتاد طائری از لانه و ز درد تپید3 dəq
- Şeir 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفت1 dəq
- Şeir 105نخودی گفت لوبیائی را1 dəq
- Şeir 106کرد آسیا ز آب، سحرگاه باز خواست4 dəq
- Şeir 107سرو خندید سحر، بر گل سرخ2 dəq
- Şeir 108دی، کودکی بدامن مادر گریست زار2 dəq
- Şeir 109گربهٔ پیری، ز شکار اوفتاد3 dəq
- Şeir 110به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزون1 dəq
- Şeir 111گفت با صیدِ قفس، مرغ چمن1 dəq
- Şeir 112نخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیم2 dəq
- Şeir 113یکی گوهر فروشی، ثروت اندوز3 dəq
- Şeir 114گه احرام، روز عید قربان5 dəq
- Şeir 115موشکی را به مهر، مادر گفت4 dəq
- Şeir 116شمع بگریست گه سوز و گداز1 dəq
- Şeir 117دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچند2 dəq
- Şeir 118بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاه3 dəq
- Şeir 119بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفت5 dəq
- Şeir 120کاشکی، وقت را شتاب نبود2 dəq
- Şeir 121پیام داد سگ گله را، شبی گرگی2 dəq
- Şeir 122شنیدستم یکی چوپان نادان3 dəq
- Şeir 123پیرمردی، مفلس و برگشته بخت5 dəq
- Şeir 124باغبانی، قطرهای بر برگ گل1 dəq
- Şeir 125به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیان6 dəq
- Şeir 126بلبلی گفت سحر با گل سرخ3 dəq
- Şeir 127صبحدم، صاحبدلی در گلشنی3 dəq
- Şeir 128نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفت1 dəq
- Şeir 129بطرف گلشنی، در نوبهاری3 dəq
- Şeir 130گل سرخ، روزی ز گرما فسرد5 dəq
- Şeir 131در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خار4 dəq
- Şeir 132صبحدم، تازه گلی خودبین گفت2 dəq
- Şeir 133گلی، خندید در باغی سحرگاه3 dəq
- Şeir 134گفت گرگی با سگی، دور از رمه2 dəq
- Şeir 135نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجی3 dəq
- Şeir 136دزد عیاری، بفکر دستبرد8 dəq
- Şeir 137آن نشنیدید که یک قطره اشک2 dəq
- Şeir 138شنیدستم که اندر معدنی تنگ5 dəq
- Şeir 139مادر موسی، چو موسی را به نیل6 dəq
- Şeir 140با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیان3 dəq
- Şeir 141یکی مرغ زیرک، ز کوتاه بامی2 dəq
- Şeir 142محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفت1 dəq
- Şeir 143دید موری طاسک لغزندهای5 dəq
- Şeir 144شنیدهاید میان دو قطره خون چه گذشت3 dəq
- Şeir 145با مور گفت مار، سحرگه بمرغزار4 dəq
- Şeir 146قاضی بغداد، شد بیمار سخت4 dəq
- Şeir 147نوگلی، روزی ز شورستان دمید3 dəq
- Şeir 148جوانی چنین گفت روزی به پیری1 dəq
- Şeir 149بزرگمهر، به نوشینروان نوشت که خلق2 dəq
- Şeir 150به سوزنی ز ره شکوه گفت پیرهنی2 dəq
- Şeir 151از درد پای، پیرزنی ناله کرد زار2 dəq
- Şeir 152شب شد و پیرِ رفوگر ناله کرد3 dəq
- Şeir 153صبح آمد و مرغ صبحگاهی4 dəq
- Şeir 154هر که با پاکدلان، صبح و مسایی دارد1 dəq
- Şeir 155سیر یک روز طعنه زد به پیاز1 dəq
- Şeir 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفت3 dəq
- Şeir 157جُعل پیر گفت با انگشت1 dəq
- Şeir 158سپیدهدم، نسیمی روحپرور1 dəq
- Şeir 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آوردهای2 dəq
- Şeir 160ای دل، اول قدم نیکدلان1 dəq
- Şeir 161گفت با خاک، صبحگاهی باد3 dəq
- Şeir 162آب نالید، وقت جوشیدن4 dəq
- Şeir 163ای جسم سیاه مومیائی5 dəq
- Şeir 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدی1 dəq
- Şeir 165پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل2 dəq
- Şeir 166اینکه خاک سیهش بالین است1 dəq
- Şeir 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریم1 dəq
- Şeir 168از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دل1 dəq
- Şeir 169گر شمع را ز شعله رهائی است آرزو1 dəq
- Şeir 170بیرنج، زین پیاله کسی می نمیخورد1 dəq
- Şeir 171خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اول1 dəq
- Şeir 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکن1 dəq
- Şeir 173دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکن1 dəq
- Şeir 174طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کرد1 dəq
- Şeir 175با قضا، چیره زبان نتوان بود1 dəq
- Şeir 176دور جهان، خونی خونخوارهاست1 dəq
- Şeir 177خیال کژ به کار کژ گواهی است1 dəq
- Şeir 178سزای رنجبر گلشن امید، بس است1 dəq
- Şeir 179به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتم1 dəq
- Şeir 180زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود3 dəq
- Şeir 181دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کردهاند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچهها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره…1 dəq