Qitələr, məsnəvilər və münaziələr

Pərvin Etisami
  • Şeir
  • XX əsr
  • Farsca
  • 181 əsər
  • Oxu müddəti: 7 saat 20 dəq
Kitabın başlanğıcı
به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر که هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست بنفشه مژدهٔ نوروز میدهد ما را شکوفه را ز خزان و ز مهرگان خبریست
Oxumağa başla
YükləEPUBTXTOrijinal mətn · ictimai mülkiyyət

Məzmun

  1. Şeir 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر3 dəq
  2. Şeir 2ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن1 dəq
  3. Şeir 3ای خوشا سودای دل از دیده پنهان داشتن1 dəq
  4. Şeir 4ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتن1 dəq
  5. Şeir 5ای خوشا خاطر ز نور علم مشحون داشتن1 dəq
  6. Şeir 6ای خوش اندر گنج دل زر معانی داشتن1 dəq
  7. Şeir 7کبوتر بچه‌ای با شوق پرواز3 dəq
  8. Şeir 8جهاندیده کشاورزی به دشتی2 dəq
  9. Şeir 9شنیده‌اید که آسایش بزرگان چیست:1 dəq
  10. Şeir 10از ساحت پاک آشیانی3 dəq
  11. Şeir 11وقت سحر، به آینه‌ای گفت شانه‌ای2 dəq
  12. Şeir 12بارید ابر بر گل پژمرده‌ای و گفت1 dəq
  13. Şeir 13مرغی نهاد روی به باغی ز خرمنی2 dəq
  14. Şeir 14بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشت1 dəq
  15. Şeir 15روزی گذشت پادشهی از گذرگهی1 dəq
  16. Şeir 16بلبل آهسته به گل گفت شبی1 dəq
  17. Şeir 17به نومیدی، سحرگه گفت امید3 dəq
  18. Şeir 18با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کار2 dəq
  19. Şeir 19تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبر2 dəq
  20. Şeir 20ای گربه، ترا چه شد که ناگاه2 dəq
  21. Şeir 21ای مرغک خرد، ز اشیانه3 dəq
  22. Şeir 22عالمی طعنه زد به نادانی4 dəq
  23. Şeir 23عدسی وقت پختن، از ماشی1 dəq
  24. Şeir 24بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کرد1 dəq
  25. Şeir 25بلبلی از جلوهٔ گل بی‌قرار6 dəq
  26. Şeir 26به ماه دی، گلستان گفت با برف4 dəq
  27. Şeir 27شنیدستم که وقت برگریزان4 dəq
  28. Şeir 28بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتش1 dəq
  29. Şeir 29خمید نرگس پژمرده‌ای ز اَنده و شرم3 dəq
  30. Şeir 30بزرگی داد یک درهم گدا را2 dəq
  31. Şeir 31بغاری تیره، درویشی دمی خفت2 dəq
  32. Şeir 32به سر خاک پدر، دخترکی1 dəq
  33. Şeir 33دید موری در رهی پیلی سترگ4 dəq
  34. Şeir 34گفت دیوار قصر پادشهی3 dəq
  35. Şeir 35به آب روان گفت گل کز تو خواهم1 dəq
  36. Şeir 36ز سَری، موی سپیدی روئید2 dəq
  37. Şeir 37بدامان گلستانی شبانگاه4 dəq
  38. Şeir 38نهال تازه رسی گفت با درختی خشک2 dəq
  39. Şeir 39در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنی1 dəq
  40. Şeir 40لاله‌ای با نرگس پژمرده گفت1 dəq
  41. Şeir 41دختری خُرد به مهمانی رفت4 dəq
  42. Şeir 42گفت تیری با کمان، روز نبرد3 dəq
  43. Şeir 43دختری خرد، شکایت سر کرد2 dəq
  44. Şeir 44گفت ماهیخوار با ماهی ز دور3 dəq
  45. Şeir 45به درویشی، بزرگی جامه‌ای داد3 dəq
  46. Şeir 46کودکی در بر، قبائی سرخ داشت2 dəq
  47. Şeir 47نهان شد از گل زردی گلی سپید که ما3 dəq
  48. Şeir 48کاهلی در گوشه‌ای افتاد سست7 dəq
  49. Şeir 49کسی که بر سر نرد جهان قمار نکرد2 dəq
  50. Şeir 50گنجشک خرد گفت سحر با کبوتری2 dəq
  51. Şeir 51بلبلی شیفته میگفت به گل1 dəq
  52. Şeir 52بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکین2 dəq
  53. Şeir 53بر سر راهی، گدائی تیره‌روز4 dəq
  54. Şeir 54مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خورد1 dəq
  55. Şeir 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روز2 dəq
  56. Şeir 56بالماس میزد چکش زرگری5 dəq
  57. Şeir 57حکایت کرد سرهنگی به کسری1 dəq
  58. Şeir 58برد دزدی را سوی قاضی عسس2 dəq
  59. Şeir 59این‌چنین خواندم که روزی روبهی4 dəq
  60. Şeir 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاه7 dəq
  61. Şeir 61بلبلی گفت به کُنج قفسی2 dəq
  62. Şeir 62در آبگیر، سحرگاه بط به ماهی گفت2 dəq
  63. Şeir 63شبی بمردمک چشم، طعنه زد مژگان2 dəq
  64. Şeir 64شکایت کرد روزی دیده با دل3 dəq
  65. Şeir 65گفت با زنجیر، در زندان شبی دیوانه‌ای2 dəq
  66. Şeir 66شنیده‌اید که روزی بچشمهٔ خورشید2 dəq
  67. Şeir 67در آنساعت که چشم روز میخفت3 dəq
  68. Şeir 68ای که عمریست راه پیمائی1 dəq
  69. Şeir 69گفت سوزن با رفوگر وقت شام4 dəq
  70. Şeir 70خلید خار درشتی بپای طفلی خرد1 dəq
  71. Şeir 71ز قلعه، ماکیانی شد به دیوار4 dəq
  72. Şeir 72تو چو زری، ای روان تابناک3 dəq
  73. Şeir 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیری2 dəq
  74. Şeir 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوت2 dəq
  75. Şeir 75آن نشنیدید که در شیروان4 dəq
  76. Şeir 76کبوتری، سحر اندر هوای پروازی2 dəq
  77. Şeir 77نهفتن به عمری غمِ آشکاری1 dəq
  78. Şeir 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشم6 dəq
  79. Şeir 79به صحرا، سرود اینچنین خارکن3 dəq
  80. Şeir 80نهان کرد دیوانه در جیب، سنگی1 dəq
  81. Şeir 81براهی در، سلیمان دید موری3 dəq
  82. Şeir 82اشک طرف دیده را گردید و رفت2 dəq
  83. Şeir 83بکنج مطبخ تاریک، تابه گفت به دیگ2 dəq
  84. Şeir 84شاهدی گفت بشمعی کامشب1 dəq
  85. Şeir 85شباهنگام، کاین فیروزه گلشن3 dəq
  86. Şeir 86چو رنگ از رخ روز، پرواز کرد2 dəq
  87. Şeir 87نیکنامی نباشد، از ره عجب1 dəq
  88. Şeir 88روز شکار، پیرزنی با قباد گفت2 dəq
  89. Şeir 89با بنفشه، لاله گفت ای بیخبر2 dəq
  90. Şeir 90بزندان تاریک، در بند سخت4 dəq
  91. Şeir 91نارونی بود به هندوستان2 dəq
  92. Şeir 92برزگری پند به فرزند داد5 dəq
  93. Şeir 93غنچه‌ای گفت به پژمرده گلی1 dəq
  94. Şeir 94شنیدم بود در دامان راغی5 dəq
  95. Şeir 95کودکی کوزه‌ای شکست و گریست4 dəq
  96. Şeir 96تاجری در کشور هندوستان3 dəq
  97. Şeir 97عاقلی، دیوانه‌ای را داد پند3 dəq
  98. Şeir 98سحرگه، غنچه‌ای در طرف گلزار3 dəq
  99. Şeir 99به بامِ قلعه‌ای، بازِ شکاری2 dəq
  100. Şeir 100زاغی به طرف باغ، به طاووس طعنه زد3 dəq
  101. Şeir 101ز دامی دید گنجشگی همائی4 dəq
  102. Şeir 102در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست4 dəq
  103. Şeir 103فتاد طائری از لانه و ز درد تپید3 dəq
  104. Şeir 104ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفت1 dəq
  105. Şeir 105نخودی گفت لوبیائی را1 dəq
  106. Şeir 106کرد آسیا ز آب، سحرگاه باز خواست4 dəq
  107. Şeir 107سرو خندید سحر، بر گل سرخ2 dəq
  108. Şeir 108دی، کودکی بدامن مادر گریست زار2 dəq
  109. Şeir 109گربهٔ پیری، ز شکار اوفتاد3 dəq
  110. Şeir 110به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزون1 dəq
  111. Şeir 111گفت با صیدِ قفس، مرغ چمن1 dəq
  112. Şeir 112نخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیم2 dəq
  113. Şeir 113یکی گوهر فروشی، ثروت اندوز3 dəq
  114. Şeir 114گه احرام، روز عید قربان5 dəq
  115. Şeir 115موشکی را به مهر، مادر گفت4 dəq
  116. Şeir 116شمع بگریست گه سوز و گداز1 dəq
  117. Şeir 117دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچند2 dəq
  118. Şeir 118بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاه3 dəq
  119. Şeir 119بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفت5 dəq
  120. Şeir 120کاشکی، وقت را شتاب نبود2 dəq
  121. Şeir 121پیام داد سگ گله را، شبی گرگی2 dəq
  122. Şeir 122شنیدستم یکی چوپان نادان3 dəq
  123. Şeir 123پیرمردی، مفلس و برگشته بخت5 dəq
  124. Şeir 124باغبانی، قطره‌ای بر برگ گل1 dəq
  125. Şeir 125به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیان6 dəq
  126. Şeir 126بلبلی گفت سحر با گل سرخ3 dəq
  127. Şeir 127صبحدم، صاحبدلی در گلشنی3 dəq
  128. Şeir 128نهفت چهره گلی زیر برگ و بلبل گفت1 dəq
  129. Şeir 129بطرف گلشنی، در نوبهاری3 dəq
  130. Şeir 130گل سرخ، روزی ز گرما فسرد5 dəq
  131. Şeir 131در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خار4 dəq
  132. Şeir 132صبحدم، تازه گلی خودبین گفت2 dəq
  133. Şeir 133گلی، خندید در باغی سحرگاه3 dəq
  134. Şeir 134گفت گرگی با سگی، دور از رمه2 dəq
  135. Şeir 135نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجی3 dəq
  136. Şeir 136دزد عیاری، بفکر دستبرد8 dəq
  137. Şeir 137آن نشنیدید که یک قطره اشک2 dəq
  138. Şeir 138شنیدستم که اندر معدنی تنگ5 dəq
  139. Şeir 139مادر موسی، چو موسی را به نیل6 dəq
  140. Şeir 140با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیان3 dəq
  141. Şeir 141یکی مرغ زیرک، ز کوتاه بامی2 dəq
  142. Şeir 142محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفت1 dəq
  143. Şeir 143دید موری طاسک لغزنده‌ای5 dəq
  144. Şeir 144شنیده‌اید میان دو قطره خون چه گذشت3 dəq
  145. Şeir 145با مور گفت مار، سحرگه بمرغزار4 dəq
  146. Şeir 146قاضی بغداد، شد بیمار سخت4 dəq
  147. Şeir 147نوگلی، روزی ز شورستان دمید3 dəq
  148. Şeir 148جوانی چنین گفت روزی به پیری1 dəq
  149. Şeir 149بزرگمهر، به نوشین‌روان نوشت که خلق2 dəq
  150. Şeir 150به سوزنی ز ره شکوه گفت پیرهنی2 dəq
  151. Şeir 151از درد پای، پیرزنی ناله کرد زار2 dəq
  152. Şeir 152شب شد و پیرِ رفوگر ناله کرد3 dəq
  153. Şeir 153صبح آمد و مرغ صبحگاهی4 dəq
  154. Şeir 154هر که با پاکدلان‌، صبح و مسا‌یی دارد1 dəq
  155. Şeir 155سیر یک روز طعنه زد به پیاز1 dəq
  156. Şeir 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفت3 dəq
  157. Şeir 157جُعل پیر گفت با انگشت1 dəq
  158. Şeir 158سپیده‌دم، نسیمی روح‌پرور1 dəq
  159. Şeir 159ای نهال آرزو، خوش زی که بار آورده‌ای2 dəq
  160. Şeir 160ای دل، اول قدم نیکدلان1 dəq
  161. Şeir 161گفت با خاک، صبحگاهی باد3 dəq
  162. Şeir 162آب نالید، وقت جوشیدن4 dəq
  163. Şeir 163ای جسم سیاه مومیائی5 dəq
  164. Şeir 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدی1 dəq
  165. Şeir 165پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل2 dəq
  166. Şeir 166اینکه خاک سیهش بالین است1 dəq
  167. Şeir 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریم1 dəq
  168. Şeir 168از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دل1 dəq
  169. Şeir 169گر شمع را ز شعله رهائی است آرزو1 dəq
  170. Şeir 170بی‌رنج، زین پیاله کسی می نمی‌خورد1 dəq
  171. Şeir 171خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اول1 dəq
  172. Şeir 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکن1 dəq
  173. Şeir 173دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکن1 dəq
  174. Şeir 174طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کرد1 dəq
  175. Şeir 175با قضا، چیره زبان نتوان بود1 dəq
  176. Şeir 176دور جهان، خونی خونخوارهاست1 dəq
  177. Şeir 177خیال کژ به کار کژ گواهی است1 dəq
  178. Şeir 178سزای رنجبر گلشن امید، بس است1 dəq
  179. Şeir 179به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتم1 dəq
  180. Şeir 180زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود3 dəq
  181. Şeir 181دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کرده‌اند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچه‌ها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره…1 dəq