غنچهای گفت به پژمرده گلی
غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد
آب، افزون و بزرگست فضاز چه رو، کاستی و گشتی خُرد
زینهمه سبزه و گل، جز تو کسینه فتاد و نه شکست و نه فسرد
گفت: زنگی که در آئینهٔ ماستنه چنانست که دانند سترد
دی، مِی هستی ما صافی بودصاف خوردیم و رسیدیم به دُرد
خیره نگرفت جهان، رونق منبگرفتش ز من و بر تو سپرد
تا کند جای برای تو فراخباغبانِ فَلَکم سخت فشرد
چه توان گفت به یغماگر دهر؟چه توان کرد، چو میباید مرد؟
تو به باغ آمدی و ما رفتیمآنکه آورد ترا، ما را برد
اندرین دفتر پیروزه، سپهرآنچه را ما نشمردیم، شمرد
غنچه، تا آب و هوا دید شکفتچه خبر داشت که خواهد پژمرد
ساقی میکدهٔ دهر، قضاستهمه کس، باده ازین ساغر خورد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/pervin-etisami-seir-93
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
دست ما و دامن دردی کشان جرعه نوش
Dərbəndli AğabəyəEy əzizim, bu qədər raği-həmam olma,Mərdümi-qafil, tənpərvər və əyyam olma.
Ay mədədSaqi, bir badə ver, keçdi –Bahar, ay mədəd, ay mədəd!
Gətirdi nəşeyi-mey, saqiya, nə şurə məniGətirdi nəşeyi-mey, saqiya, nə şurə məni,Ki, şövqi-arizi-canan çəkib hüzurə məni.