نهان کرد دیوانه در جیب، سنگییکی را بسر کوفت، روزی بمعبر

شد از رنج رنجور و از درد نالانبپیچید و گردید چون مار چنبر

دویدند جمعی پی دادخواهیدریدند دیوانه را جامه در بر

کشیدند و بردندشان سوی قاضیکه این یک ستمدیده بود، آن ستمگر

ز دیوانه و قصهٔ سر شکستنبسی یاوه گفتند هر یک بمحضر

بگفتا همان سنگ، بر سر زنیدشجز این نیست بدکار را مزد و کیفر

بخندید دیوانه زان دیورائیکه نفرین برین قاضی و حکم و دفتر

کسی میزند لاف بسیار دانیکه دارد سری از سر من تهی‌تر

گر اینند با عقل و رایان گیتیز دیوانگانش چه امید، دیگر

نشستند و تدبیر کردند با همکه کوبند با سنگ، دیوانه را سر

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri