مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خورد
مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
خونین به لانه آمد و سر زیر پر کشیدغلتید چون کبوترِ با باز کرده جنگ
بگریست مرغ خُرد که برخیز و سرخ کنمانند بال خویش، مرا نیز بال و چنگ
نالید و گفت خون دلست این نه رنگ و زیبصیاد روزگار، به من عرصه کرد تنگ
آخر تو هم ز لانه، پی دانه بَرپَریاز خون پر تو نیز بدینسان کنند رنگ
در سبزه گر روی، کَنَدَت دست جور پربر بام گر شوی، کُنَدَت سنگ فتنه لنگ
آهسته میوهای بکن از شاخی و برودر باغ و مرغزار، مکن هیچگه درنگ
میدان سعی و کار، شما راست بعد ازینما رفتگان به نوبت خود تاختیم خنگ
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/pervin-etisami-seir-54
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Səhər çağı ötən bülbülSən ağlama mən ağlaram
Gəldi xəzan mövsümü, köçdü bu yerdən baharMeynə küləkdən əcəb ağladı hey zar-zar.
Qəmginsən nədətı? Söylə, dildar bircə gülQəmginsən nədətı? Söylə, dildar bircə gül,Yetmiş bahar, bir de, danış, yar, bircə gül.
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.