İnsan və dərd
Yaşadım Qərbdə və Şərqdə illərlə,EşitmişdimDərd yoxdu Qərb ölkəsində,Hər yer təmiz, yollar, küçələr işıq,Gecələr gündüz kimi,İşsiz qalanlara pul var,Evsizlərə ev,Daha gəlməz bir dərdinsanın sorağına.Amma mən görmədim həyatıNə Şərqdə, nə Qərbdə dərdsiz,Əgər insanın özünün dərdi olmasa,Başqalarının dərdi,gəlib tapır adamı.İnsan olan şəxsdərdsiz yaşaya bilməz.
06.12.2008, Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/qulamrza-sebri-tebrizi-insan-ve-derd
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Dedim: kimdir pərişan eyləyən aşiqlər əhvalın?Səba göstərdi tari-sünbüli-zülfün ki: bu eylər
Kənzül-həqayiq, fəsil 21به صورت آدمی کرده است نقاشاگر مردی به معنی آدمی باش
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
Ey gənclikEY GƏNCLİK!**Sənin öhdəndə böyük bir vəzifə var. Səndən əvvəlki nəsil yoxdan bir bayraq, müqəddəs bir ideal rəmzi yaratdı, onu min müşkülatla ucaldaraq dedi ki: