Könül sözlüyümdə ulus sözləri,Oxşayır yurdumla gülən gözləri,Açıq alınları, ağ bənizləriTürklüyə səsləyir sözlüyüm mənim.

Türkü çağıraram ana dilimdə,Dinləsin doğmalar doğma elimdə,Şimşəkdən qələmdir mənim əlimdəGerçəksevərliyim, düzlüyüm mənim.

Burax, yabançılar qınasın məni,Ərdəmli oğullar tanısın məni,Sınaqdan çıxanlar sınasın məni.Üzümdə olmayıb üzlüyüm mənim.

Çocuqkən duymuşam yurd, ulus nədir,Dədə Qorqud nədir, ud, qopuz nədir,Saz nədir, türkü nə, ay-ulduz nədir,Günəşdir gözümdə gözlüyüm mənim.

Kim bugün ağlayır o, bir gün gülər,Alçaqlar bağrını dələr süngülər,Bilir öz yurdumda özümünkülər,Bir özgə aləmdir özlüyüm mənim.

Buxarest, 1989

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Vətən