Ey on ki, ülumi-mədənidən xəbərin var,Yüz dərdi-sərin var;Bica yerə hər ləhzədə min şurü şərin var,Çox pis nəzərin var.Bəsdir, az elə bizləri sən elmdə talib,Axır nə münasib?Gör milləti-bipavü sərü həm çü xərin var,Bundan bətərin var!Təsxiri-əcinnə ilə et kəşfi-kəramət,Əhsən deyə millət;Neylim oxuyub elmi-sənaye hünərin var,Nəf’in, səmərin var?!Buynuzlu ilan seydinə get yazgilə əfsun,Etmə bizi məhzun!Minlər bu əməldə görəsən simü zərin var,Ali əsərin var!Bəsdir dəxi millət qəmini eyləmə təkrar,Olmaz belə israr!Bir bax özünə, gör necə əşki-bəsərin var,Həm çeşmi-tərin var!Yüz elm oxusan, axırı avarə qalarsan,Biçarə qalarsan;Baxmazla sənin sinədə dürlü gühərin var,Lö’löi-tərin var.Bir tazə cavan olsan, əzizim, işin işdir,Bu yaxşı rəvişdir;Hər kəs görə söylər: necə lə’li-şəkərin var,Incə kəmərin var.Əlbət yeyib-içmək, keyf çəkmək ola karın,Həm olmaya arın;Bunda biləsən yaxşıca fəthü zəfərin var,Hali-digərin var.Getsə belə iş möhtəşəmi-xəlvət olursan,Asudə qalırsan;Boylə eləməzsən, bilirəm, çox xətərin var,Həm şurü şərin var.Yoxsa deyəsən milləti-biçarə qəmindən,Hakim sitəmindən;Bil sübhə kimi naleyi-mürği-səhərin var!Ol dərbədərin var!Etmə qəmi-millət,Açma başa zəhmət,Olsa belə möhnətXunin ciyərin var!

Судьбы коварство испытал наш край,А будет хуже.Ликуем мы - ведь нам обещан рай,А сами - в луже.Аллах, услышь - убереги от бед!Терпеть доколе?От козней шарлатанов спасу нет -Нет горше доли.Ну что за рок? Ай-ай, какой яман!..Сгорай от боли!Он к стонам глух, не видит наших ран -Ослеп он, что ли?Дарован свет наук другим краям,Сгинь, злое время!А прозябать и дрыхнуть - это нам:Дурное племя!..Что-что? Ну да, есть школы и у нас -Орудье пытки!Как вздернут пятки кверху - кровь из глаз:Казнить мы прытки!Да, нечего сказать, нам повезло -Куска нет хлеба!А с жалобой к кому? Повсюду зло -Что ж терпит небо?!Кричат: «Эпоха!..» Пухнет головаИ чахнут души.А там под шум знай мелят жернова -И глохнут уши.Вдавило в землю колесо судьбы -Трещат аж кости.Господ своих и пришлых мы рабы -«Но-но!.. Вы бросьте!..»В полудремоте мы, во власти грез -Вот доля наша.Да, перельется - жди! - от горьких слезТерпенья чаша.Чиновник взглянет, ты уж сам не свой, -Пред злом робеем,Как овцы блеем.За ним сардар, начальник, - он ой-ой!..Роптать не смеем,Аллах свидетель -Как овцы блеем.

Əsl mətnWikisource (yeni pəncərədə açılır)CC BY-SA 4.0

TərcüməçiПереводчик не указан, 1983azeribooks.narod.ru (yeni pəncərədə açılır)

QeydПереводчик на странице не указан (в сборнике 1983 г. представлены переводы нескольких переводчиков, в том числе П. Панченко, С. Васильева, Ч. Гусейнова и других, но на веб-тексте переводчик каждого стихотворения не назван), по изданию: Мирза Алекпер Сабир. Избранные произведения. Издательство «Советский писатель», 1983. Текст с сайта azeribooks.narod.ru (https://azeribooks.narod.ru/poezia/sabir/sabir_izbrannoe.htm), набран с печатного издания и не вычитан.

Tərcümə təklif edin

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Yadigar

Möhtərəm Molla Nəsrəddin əfəndi!Acizanə xahiş edirəm ki, bu neçə

2 dəq
Komediya kəmali-ləyaqətlə oyanıldı

Avrustun 3-də Salamovların evində Qarabağda axır vətdə erməni-müsəlman qirğınında yaralanmış müsəlmanların mənfəətinə müdiri-məsuk uçitel Əlicabbar Orucəliyev cənablari sair ziyalı cavanlar ilə mütəffiq N.Vəzirovun dörd pərdəli “Yağışdan çıxdıq, yağmura düşdük” komediyasın səhneyi-tamaşaya qoydular. Spektakl çıxarılacaq otaq vəsi və geniş zaldan ibarət idisə də, izdiham və qələbəlikdən insan adətən yerindən hərəkət edə bilməyirdi. Tamaşaçiların boylə cəm olduqlarında ancaq ianə etmək ən ümdə məqsədləri və saf-sadiq niyyətləri olduğu hər kəsin nasiyeyi-əhvalından müşahidə olunurdu. Ianə mətlub vəchilə olmuş idisə də, spektakl dəxi müntezəm bir surətde tərtib olunmuş vəz ilə hüzurə çıxarılıb, kəmali-ləyaqət ilə oynanıldı.Cəbrayılov cənabları (Hacı Qənbər) hansi ki, öz dövleti[ni] əla dərəcədə dərk etdiyindən hərəkati-səkənatında və ədayi-kəlimat və bəyənatında ziyadə məharət göstərib, cəmaəti qah-qah ilə güldürürdü. Cənab Məhəmmədov (Aşıq Vəli) aşıqlar tərzində gözəlcə saz çalıb, xoş avaz ilə oxumağında və məlahətli oynamağında cəmaəti valeh ediyordu. Ağalarbəy Hüseynbəyov (Əşrəf) özünü səhneyi-tamaşada asudə saxlamaqla müəssir dediyi ibrətamiz sözləri tamaşaçıları məbhut etmişdi. Mustafayev (Cəbi) öz rolunu nəhayət dərəcədə əzbərləmişdi. Danışığında, hərəkətində bir hiyləkar nökəri mücəssəm ediyordu.

2 dəq
Qeyrət

Bu gün aləmi-mətbuatı-islamdə nəşr olunan qəzetlərin hansı bir nömrəsidir ki, onda islamiyyətin tədənnisindən bəhs edilib tərəqqi və təalisinə milləti-islam tərğib və təhris olunmasın?Zənni-axizanəmə görə bunca tərğib və təhrisdən murad islamın ancaq islamiyyət ilə bərabər edəcək olduğu tərəqqisidir ki, onun sayəsində hər cəhətlər qeyrəti-islam edəcək və namusi-millət mülahizə olunsun; nəinki daireyi-islamdan xaric tərəqqidir ki, onilə nə irzi-islam mühafizə və nə qeyrəti-millət oluna bilər.

1 dəq
Qarğa və tülkü

Pendir ağzında bir qara qarğaUçaraq qondu bir uca budağa.

1 dəq

Başqa şairlərin şeirləri · Satira