در سیه خانه افلاک، دل روشن نیست
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست
دل چو بیناست، چه غم دیده اگر نابیناست؟خانه آینه را روشنی از روزن نیست
راستی عقده گشاینده اسرار دل استشمع را حوصله گریه فرو خوردن نیست
روزی خاک شود دل چو گرانجان افتادمنزل پای گرانخواب به جز دامن نیست
گوهر از گرد یتیمی نشود خاک نشیندل اگر زنده بود هیچ غم از مردن نیست
دشمن آن است که پوشیده کند خصمی خویشخصم چون کینه خود فاش کند دشمن نیست
عاقبت راز مرا سینه به صحرا انداختخاک را حوصله دانه نهان کردن نیست
دیده شوخ ترا آینه در زنگارستورنه یک سبزه بیگانه درین گلشن نیست
به همین موج ز آمد شد خود بیخبرستهیچ کس را خبر از آمدن و رفتن نیست
نیست در قافله ریگ روان پیش و پسیمرده بیچاره تر از زنده درین مسکن نیست
سفلگان را نزند چرخ چو نیکان بر سنگمحک سیم و زر از بهر مس و آهن نیست
حرص هر ذره ما را به جهانی انداختمور خود را چو کند جمع، کم از خرمن نیست
مردم پاک گهر با همه کس می سازندآب را سرکشی از خار و خس گلشن نیست
دل نازک به نگاه کجی آزرده شودخار در دیده چو افتاد کم از سوزن نیست
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از اطلس گردون گله بی انصافی استسرو این باغچه را برگ دو پیراهن نیست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1602
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Çün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can, ləli, şəkkərbarın eylər arizu.
MənEy gül, rəhmin kəsmə məndən,Valehü heyranınam mən.
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,